Achtergrond

Deze bizarre statistiek bewijst dat de Giro d'Italia een speeltuin was voor slechts vier ploegen

De eindbalans van de eerste grote ronde van het jaar onthult een pijnlijke realiteit voor het overgrote deel van het peloton. Terwijl een paar kapitaalkrachtige topploegen de buit onderling verdeelden, bleven er voor de rest slechts wat schamele kruimels over.

André van den Ende
2 minuten
Logo Giro d'Italia Giro d'italia
Tenue Team Visma | Lease a Bike 2026 Team Visma | Lease a Bike
Tenue Astana 2026 Astana
Tenue UAE Team Emirates 2026 UAE Team Emirates-XRG
Teambaas Richard Plugge en eindwinnaar Jonas Vingegaard vieren de eindzege in de Giro d'Italia 2026 met de Trofeo Senza Fine.

De roze confettisnippers zijn inmiddels van de straten geveegd en de renners zitten met zware benen thuis op de bank. Terugkijkend op de afgelopen drie weken koers, valt direct op hoe eenzijdig de strijd om het dagsucces eigenlijk was.

Hoewel er meer dan twintig ploegen vol goede moed aan de start verschenen, leek de koers verdacht veel op een besloten feestje. Een blik op de verdeling van de etappezeges laat zien dat de rijkdom in het hedendaagse wielrennen extreem scheef is verdeeld.

Zestien ritten voor vier veelvraten

Het was ronduit bizar om te zien hoe een select clubje teams de koers volledig naar hun hand zette. Visma | Lease a Bike kroonde zich tot absolute slokop met maar liefst zes overwinningen, vooral dankzij een ontketende Jonas Vingegaard natuurlijk en eentje voor meesterknecht Sepp Kuss. UAE Team Emirates deed daar met vier ritzeges, onder meer via Jhonatan Narváez, nauwelijks voor onder.

Voeg daar de drie sprintzeges van Paul Magnier namens Soudal Quick-Step en de drie overwinningen van XDS Astana (waaronder die knappe zege van Guillermo Silva in rit twee) aan toe, en je komt uit op een onthutsende score.

Zestien van de eenentwintig etappes gingen naar slechts vier ploegen. Voor de volgers voor de buis voelde het soms alsof de rest van het peloton er alleen maar was aanvulling op het kleurenpalet van het peloton.

Vijf zwaarbevochten succesjes

Natuurlijk was er ook succes voor ploegen buiten dit machtsblok, al moesten zij daarvoor vechten als leeuwen. Slechts vijf andere teams wisten een dagsucces te boeken in deze Giro. Grote ploeg Lidl-Trek redde de meubelen op de valreep via de machtige benen van Jonathan Milan in de slotrit, terwijl EF Education-EasyPost Michael Valgren naar een emotionele zege zag rijden.

Voor Uno-X Mobility en Bahrain Victorious brachten respectievelijk de Noorse underdog Fredrik Dversnes en de jonge Belg Alec Segaert de verlossing.

Het meest opvallende in dit rijtje 'kruimeldieven' is misschien wel Netcompany INEOS. Zij moesten lijdzaam toezien hoe hun enige ritzege kwam via de individuele tijdrit van Filippo Ganna in etappe tien. Dat zelfs een miljoenenploeg als INEOS in de categorie van de restjes valt, mag opvallend genoemd worden.

Met Thymen Arensman reden ze wel naar een vierde plek in het algemeen klassement. Grote ploeg Red Bull-BORA-hansgrohe won overigens helemaal geen etappe - maar zij stonden met Jai Hindley dan wel weer op het eindpodium ten koste van Arensman. Decathlon is tegenwoordig ook een grote ploeg natuurlijk; ook voor hen geen etappewinst, maar wel een podiumplek met Felix Gall.

Zorgen over een voorspelbaar peloton

De discussie over eerlijke concurrentie en budgetverschillen zal na deze harde cijfers ongetwijfeld weer oplaaien. Het contrast tussen de absolute wereldtop en de laag daaronder lijkt met het jaar te groeien. Als de kleinere ploegen (waar eigenlijk Soudal-QuickStep en Astana wel bijhoren) samen moeten strijden om een handvol etappes, wordt de kans op verrassingen een stuk kleiner.