Oliver Naesen onthult: 'Gall kon geen rit meer winnen, maar we gingen ervoor om Arensman het meeste pijn te doen'

Wie in de laatste week van de Ronde van Italië naar de televisie keek, zag de mannen van Decathlon CMA CGM opvallend vaak het tempo bepalen in de bergetappes. Misschien zat jij je thuis op de bank ook wel op te winden en vroeg je je af waarom de Franse ploeg zich in vredesnaam zo uit de naad reed. Voor de argeloze kijker zag het eruit als een poging om de ontketende Jonas Vingegaard te kunnen pareren en een etappe te kapen met Felix Gall. Niets bleek minder waar.

Bewuste keuze om INEOS en de Nederlander te slopen

De uiteindelijke tweede plek van de Oostenrijker in het eindklassement was het resultaat van een ijskoude, tactische berekening. De ploeg had namelijk een heel ander doelwit in het vizier. Ze wilden Thymen Arensman mentaal en fysiek breken. Oliver Naesen windt er geen doekjes om als hij op de slotdag in Rome terugblikt op de indrukwekkende en succesvolle ronde van zijn ploeg. De Belgische routinier speelde een uiterst cruciale rol in het beschermen van zijn kopman en onthult nu de ware reden achter het beulswerk in de bergen.

"Er waren eigenlijk geen scenario's meer om als nummer twee nog een rit te winnen", legt Naesen uit aan In de Leiderstrui. De renners wisten dondersgoed dat Visma en Vingegaard simpelweg een maatje te groot waren in deze ronde. Toch nam de ploeg keer op keer brutaal het initiatief in de diepe finales. "We hebben vooral in de achteruitkijkspiegel gekeken en gedacht hoe we Thymen Arensman en INEOS het meeste pijn konden doen."

De strategie om de sterke Nederlandse ronderenner langzaam onder druk te zetten was even simpel als hard. "Dan moet je de slotklim toch altijd om ritwinst laten gaan. Omdat het tempo dan net iets scherper is en daar heeft Arensman meer moeite mee."

Ongeschreven regels in het peloton respecteren

Het plan om Arensman genadeloos te vloeren beperkte zich trouwens niet alleen tot het bergop stampen. Ook in de afdalingen was de Franse ploeg dominant. Daardoor werd de soms onzekere Gall in de listige afdalingen nooit onder druk gezet, iets wat hem in de voorgaande seizoenen nog weleens de das omdeed. Naesen: "Als tweede in het klassement ben je de tweede ploeg in de lijn in het peloton, waardoor Felix altijd als achtste of negende vooraan zat."

Gall bleef de hele Giro lang bergop the best of the rest. Iedere bergrit die Vingegaard won, eindigde hij als tweede. In het eindklassement was hij logischerwijs ook de nummer twee, op 5:22 van de winnaar. Arensman werd uiteindelijk vierde.