De slotrit in en rond Saluzzo beloofde een spektakelstuk te worden, maar de ontknoping tartte alle wielerwetten. Anna van der Breggen begon de dag nog comfortabel aan de leiding van het klassement. Ze moest echter lijdzaam toezien hoe haar concurrenten een vreemd spel speelden waarvan vooral één renster de lachende derde werd. Demi Vollering toonde haar uitzonderlijke klasse op de momenten dat het moest en greep genadeloos de macht.
Vroege strijd om het roze, virtuele leiding Niedermaier
De fundamenten voor deze knotsgekke ontknoping werden al vroeg in de etappe gelegd. Op de eerste serieuze klim van de dag trok de ploeg van Vollering het peloton vakkundig uit elkaar. Het tempo lag direct moordend hoog, waardoor Van der Breggen al snel belangrijke ploeggenoten kwijtraakte.
Met nog zo'n zeventig kilometer voor de wielen barstte de strijd om de hoofdprijzen echt los. Antonia Niedermaier (de nummer drie in het klassement) ontsnapte met Elisa Longo Borghini en Niamh Fisher-Black en greep daarmee virtueel de macht in de Italiaanse ronde. Van der Breggen moest in de achtervolgende groep vrijwel al het vuile werk zelf opknappen. Het eerdere uitdunnen van haar ploeg eiste hier zijn tol.
Vollering hielp Van der Breggen maar mondjesmaat mee. Hierbij had ze nog de hulp van een ploeggenote, maar die liet ze bij momenten vooruit rijden waardoor de roze truidraagster weer extra werk moest verzetten. Ook werd er her en der naar elkaar gekeken, waardoor de groep-Niedermaier verder wegreed. Duidelijk was dat er iets moest gebeuren, anders zouden de Nederlandse dames beiden met lege handen komen te staan.
Splijtende demarrage Vollering luidt onbegrijpelijke finale in
Het absolute kookpunt werd bereikt op de flanken van de Colletta di Brondello. Vollering plaatste een vlijmscherpe versnelling in een haarspeldbocht. Van der Breggen kraakte onmiddellijk, waarna de ontketende kopvrouw van FDJ-Suez met een indrukwekkende krachtsexplosie de oversteek maakte naar het trio op kop. Vanaf dat moment verwacht je logischerwijs dat de koplopers het tempo laten zakken en de grote favoriete het vuile werk laten opknappen.
Tactisch 'cadeautje' bezorgt eenzame concurrent de genadeklap
Tot ieders verbazing gebeurde exact het tegenovergestelde. Niedermaier en de andere vluchters bleven kop over kop doorrijden, alsof ze de eindoverwinning voor hun nieuwe metgezel wilden veiligstellen. Door dit tactische gestuntel liep de achterstand van een zwoegende Van der Breggen razendsnel op tot boven de minuut.
Vollering liet zich gretig meevoeren en raapte onderweg ook nog wat bonificatieseconden mee. Niedermaier deed niet eens moeite om daar iets tegenin te brengen. Dat bovenop het feit dat de drie leidsters Vollering wel heel gemakkelijk lieten terugkeren, doet vermoeden dat Niedermaier nooit aan de eindzege dacht.
Longo Borghini sprint naar ritwinst, Vollering wint haar eerste Giro
In de sprint om de ritzege liet Vollering het aan de andere drie. De op onbegrijpelijke wijze leeggereden Niedermaier speelde ook geen rol meer, waarna het tussen Fisher-Black en Longo Borghini ging. Daarbij ging de Italiaanse kampioene met de zege aan de haal, terwijl Vollering in de achtergrond al haar Giro-zege vierde.
Van der Breggen strandde uiteindelijk op 2:24 en verloor daarmee niet alleen de eindzege, maar ook de tweede plek in het eindklassement. Niedermaier nam die positie over en is de nummer twee van deze Giro. Van der Breggen eindigt nog wel op het podium, als nummer drie.