Dit is waarom de handpositie van Pogačar je direct meer lucht én vermogen geeft

Als je volle bak een heuvel op knalt, is de kans groot dat je onbewust je stuur bijna fijnknijpt. Je trekt aan de shifters, je schouders kruipen naar je oren en je borstkas zit op slot. Het voelt alsof je alles geeft, maar eigenlijk verspil je kostbare energie.

Oud-prof en huidig wielertrainer Tom Danielson deelde onlangs een interessante tip op Instagram die precies dit probleem aanpakt. Hij wijst op een specifieke manier van je stuur vasthouden die de top van het profpeloton, met Tadej Pogačar voorop, inmiddels massaal heeft omarmd.

Spanning in je bovenlichaam kost onnodig veel kracht

Wanneer je het tempo op de racefiets flink de hoogte in gooit, ga je automatisch compenseren met je bovenlichaam. Je spant je armen, je borstspieren en zelfs je core overdreven aan om jezelf stevig op de fiets te houden terwijl je benen het zware werk doen. Dit klinkt logisch, want je wilt stabiliteit op de fiets behouden tijdens een zware inspanning.

Volgens Danielson is deze krampachtige houding echter een enorme belemmering voor je prestaties. Al die aangespannen spieren in je bovenlichaam vragen om grote hoeveelheden zuurstof. Dat is exact de zuurstof die je op dat moment eigenlijk veel harder nodig hebt in je brandende bovenbenen.

De techniek achter de befaamde skistok-greep

De oplossing ligt volgens de oud-renner in de zogeheten 'skistok-greep'. Als je goed naar renners als Pogačar kijkt, zie je dat zij hun handen vaak op een uiterst ontspannen manier om de shifters leggen. Ze pakken de remgrepen niet krampachtig van onderen vast, maar laten hun handen er meer van bovenaf op rusten. Ze houden het stuur vast alsof het skistokken zijn. Vaak staan de shifters hiervoor ook een fractie naar binnen gekanteld.

Door deze specifieke handpositie aan te nemen, verander je de manier waarop je jouw lichaam verankert op de racefiets. In plaats van te trekken met je armen en borst, gebruik je nu voornamelijk je brede rugspieren en je schouders om tegendruk te geven.

Vrijer ademhalen zorgt direct voor meer watts

Het grote voordeel van deze houding is dat de rest van je bovenlichaam volledig ontspannen blijft. Omdat je borstkas en core niet langer strak aangespannen zijn om je op je plek te houden, ontstaat er letterlijk ruimte. Je kunt veel makkelijker en vooral een stuk dieper ademhalen.

Dit is de absolute hoofdreden dat je met dezelfde inspanning uiteindelijk een hoger vermogen kunt wegtrappen. Je longen krijgen de kans om meer zuurstof op te nemen, waardoor je jouw hartslagzones beter van de benodigde brandstof voorziet. Het voelt misschien alsof je minder hard werkt omdat je bovenlichaam ontspannen is, maar je levert effectief meer kracht op de pedalen.

Oefen deze nieuwe fietshouding eerst tijdens rustige ritten

Het klinkt als een makkelijke aanpassing aan je fietstechniek, maar het vergt wel degelijk oefening om je vertrouwde houding af te leren. Ga dus niet direct proberen deze greep toe te passen tijdens een loodzware intervaltraining of een eindsprint met je fietsvrienden.

Danielson raadt aan om hiermee te experimenteren tijdens ritten op een lagere intensiteit in je duurzones. Zo kun je in alle rust wennen aan het gevoel van ontspannen armen en een open borstkas, waarna je het langzaam succesvol kunt integreren in je zwaardere inspanningen op de weg.