Het contrast binnen de familie van Paul Seixas kan bijna niet groter zijn. Begin mei zagen miljoenen wielerfans hoe het jonge talent in een prachtige video zijn Tour de France-selectie bekendmaakte aan zijn dolblijde grootouders Suzanne en Manu in Haute-Savoie. Maar naarmate de start in Barcelona dichterbij komt, blijkt dat niet elk familielid op die roze wolk zit. Aan de andere kant van Frankrijk, bij zijn Bretonse opa en oma aan moederskant, regeert namelijk vooral de angst.
Zenuwslopende zomermaand voor de wielerfamilie
Het is natuurlijk ook niet niks wat de jonge renner van Decathlon-CMA CGM te wachten staat. Hij schrijft geschiedenis door als jongste coureur in bijna negentig jaar aan de start te verschijnen van de grootste wielerwedstrijd ter wereld. Voor de gemiddelde wielerfan is dit een prachtig sportverhaal, maar voor zijn Bretonse grootouders, Annie en Claude, betekent het vooral drie weken lang doodsangsten uitstaan.
Oma Annie windt er in een openhartig gesprek met de Franse pers geen doekjes om. "Ik ga drie weken lang ziek zijn", vertelt ze aan Le Telegramm. "Hij gaat mijn maand juli verpesten. Als Paul koerst, kan ik niet voor de televisie blijven zitten. Ik ben altijd bang dat hij valt. Ik ga dan wandelen in het bos of zeg de buurman gedag... maar ik kom daarna tcoh snel weer thuis om te kijken hoe het met hem gaat."
Tol van extreme verwachtingen weegt zwaar
Ook bij opa Claude is de rust inmiddels ver te zoeken. Hij durft in tegenstelling tot zijn vrouw wel naar de televisie te kijken, maar van ontspannen of genieten is absoluut geen sprake. "Ik ben erg gestrest, soms krijg ik er rillingen van", bekent hij eerlijk. En dat is niet vreemd, want de complete Franse natie ziet in de tiener de langverwachte opvolger van Bernard Hinault. Die immense druk op de jonge schouders is thuis op de bank in Bretagne pijnlijk voelbaar.
Plotseling publiek bezit in plaats van kleine Paul
De haastige ontwikkeling is misschien nog wel het meest weemoedige aan het hele avontuur voor de naasten van Seixas. De onschuldige tiener verandert in een onnavolgbaar tempo in een nationale held en een internationale beroemdheid. Waar de buitenwacht een wielersensatie ziet, zien Annie en Claude gewoon hun kleine kleinkind.
Die plotselinge mediahype valt ze dan ook zwaar. "Al die opwinding rond hem maakt ons ook bang, maar we kunnen er niets aan doen", verzucht Claude tot slot. Annie vult haar man daarin met pijn in het hart aan. "We zijn trots op hem, ontroerd, verbijsterd en tegelijkertijd onder de indruk. Maar het is een beetje te veel. Ergens hebben we een beetje het gevoel alsof hij ons ontglipt, maar hij blijft onze Paul, onze kleine Paul."