Waarom fanatieke wielrenners zelfs een lagere botdichtheid kunnen hebben dan bankhangers

Als wielrenner leef je ontzettend bewust. Je let nauwkeurig op je voeding, traint je longen uit je lijf en je hart is sterker dan dat van de gemiddelde bankhanger. Je zou dan ook verwachten dat je hele lichaam optimaal profiteert van deze sportieve levensstijl.

Toch herbergt de relatie tussen wielrennen en gezondheid een medisch mysterie dat veel actieve fietsers compleet over het hoofd zien. Terwijl je conditie door het dak gaat, kan je skelet onderhuids een onverwacht hoge prijs betalen voor al die uren in het zadel.

De sluipende boosdoener van het gewichtloze trainen

De hoofdoorzaak van dit opmerkelijke botprobleem ligt in het feit dat fietsen een zogeheten non-weight bearing sport is. Omdat je gewicht tijdens het rijden comfortabel wordt gedragen door je zadel, stuur en pedalen, hoeft je skelet nauwelijks schokken op te vangen.

Je botten worden simpelweg niet belast door de zwaartekracht, zoals bij hardlopen of een stevige wandeling wel het geval is. Je lichaam werkt uiterst efficiënt en denkt dat het die botdichtheid niet hoeft te onderhouden, waardoor je botten langzaam maar zeker brozer kunnen worden.

Het dubbele verlies van calcium door overmatig zweten

Als fietser verlies je tijdens een warme zomerrit niet alleen liters vocht, maar ook essentiële mineralen. Calcium is een van de belangrijkste bouwstoffen voor je skelet.

Wanneer je veel zweet, scheidt je lichaam grote hoeveelheden calcium uit via je huid. Als je dit niet direct aanvult via je voeding, plundert je lichaam de eigen calciumvoorraad in je botten om het calciumgehalte in je bloed op peil te houden. Dit dubbele effect maakt dat fanatieke wielrenners soms een lagere botdichtheid hebben dan mensen die helemaal niet sporten.

De oplossing is verrassend eenvoudig

Gelukkig hoef je jouw geliefde racefiets niet direct in de wilgen te hangen om dit gezondheidsrisico te omzeilen. De oplossing is uitstekend in te passen in je wekelijkse routine.

Door naast het fietsen twee keer per week aan krachttraining te doen, dwing je jouw botten om sterker te worden. Oefeningen zoals squats en lunges geven precies de mechanische prikkel die je skelet nodig heeft om kalk op te slaan en sterk te blijven.

Kleine aanpassingen buiten de fietsritten om

Daarnaast kun je jouw botten een enorme dienst bewijzen door simpelweg vaker de trap te pakken of af en toe een stuk te wandelen. Deze kleine momenten van impact zijn goud waard voor je skelet.

Combineer dit met een dieet dat rijk is als het gaat om calcium en vitamine D, zodat je lichaam ook daadwerkelijk de juiste bouwstoffen tot zijn beschikking heeft. Zo zorg je ervoor dat niet alleen je hart en longen, maar ook je botten klaar zijn voor nog vele jaren zorgeloos fietsplezier.