Waarom het aanraken van je remschijven met je blote handen een absolute doodzonde is die je duur komt te staan

Het inladen van je racefiets in de achterbak van de auto of het snel repareren van een lekke band langs de kant van de weg is altijd even een gedoe. Je draait de steekas los, trekt het wiel uit de voorvork en pakt het geheel stevig vast om het veilig op de grond te zetten.

Vaak grijpt een onoplettende fietser het wiel daarbij precies bij de metalen remschijf beet. Het is immers een handig geplaatst en stevig onderdeel dat mooi in het midden zit. Toch is dit het moment waarop elke professionele mecanicien direct ineenkrimpt. Met één simpele aanraking van de menselijke huid breng je namelijk een onzichtbare, maar fatale laag vuil aan op je complete remsysteem.

De natuurlijke vetlaag op je huid

Onze vingers lijken misschien brandschoon na een wasbeurt, maar de menselijke huid produceert continu natuurlijke oliën en talg. Dit huidvet zorgt ervoor dat onze handen soepel blijven en niet pijnlijk uitdrogen in de wind.

Zodra je echter met je blote vingers de stalen remschijf van je racefiets vastpakt, laat je direct een microscopisch dunne laag van dit vet achter op het metaal. Omdat een stalen remschijf er van zichzelf spiegelglad uitziet, valt deze onzichtbare vingerafdruk totaal niet op, waardoor je zonder enige argwaan weer op je fiets stapt.

Hoe huidvet ongemerkt in je remblokken trekt

Het ware mechanische drama voltrekt zich pas zodra je voor de eerste keer in je remhendels knijpt. De remblokken in je remklauw worden op dat moment met enorme kracht tegen de met huidvet besmeurde schijf aangedrukt.

Moderne remblokken, of ze nu van organisch of metallisch materiaal zijn gemaakt, hebben een extreem poreuze structuur. Ze werken eigenlijk als een harde, kleine spons. Het vettige laagje dat jij met je vingers hebt achtergelaten, wordt door de wrijving direct diep in de poriën van het zachte remblokje gezogen.

Een gillend en onveilig remsysteem

Vanaf dat moment is de pure wrijvingskracht van je remsysteem compleet verdwenen. Het opgezogen vet zorgt ervoor dat het remblokje geen eenkle grip meer krijgt op het staal, maar er simpelweg machteloos overheen glijdt. Je merkt direct dat je veel harder in de hendels moet knijpen om tot stilstand te komen, wat levensgevaarlijk is in een snelle afdaling.

Bovendien veroorzaakt de vervuiling een hels kabaal. De vettige laag gaat onder de extreme hitte van het remmen resoneren en verglazen, wat resulteert in dat beruchte, snerpende geluid waar je hele fietsgroepje van schrikt.

Ontvetten voor je weer gaat fietsen

Om deze dure en luidruchtige fout te voorkomen, is er maar één ijzeren wet in de werkplaats: blijf altijd met je vingers van de schijven af en pak een los wiel uitsluitend bij de rubberen buitenband of de velg vast. Heb je de remschijf toch per ongeluk aangeraakt, fiets dan absoluut niet direct door.

Pak een schone doek en wat isopropylalcohol of specifieke remmenreiniger voor de fiets, en veeg de stalen schijf grondig schoon. Zijn je remblokken helaas al besmet geraakt en gillen ze het uit? Dan zit er vaak niets anders op dan ze te demonteren, het besmette oppervlak lichtjes op te schuren en de schijf alsnog grondig chemisch te reinigen.