Reacties & Analyse

'Paul is heel kalm gebleven': Bewondering alom, maar Seixas is vooral boos op zichzelf

De wielerwereld keek met open mond naar de monsterachtervolging van Paul Seixas in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes. Maar de onvermijdelijke rekening volgde op de slotklim, en daarvan geeft de Fransman zichzelf de schuld.

Leon Janssen
3 minuten
Paul Seixas Paul Seixas
logo Tour Auvergne-Rhône-Alpes Tour Auvergne-Rhône-Alpes
Een lijkbleke Paul Seixas na de finish op Grand Colombier.

De zevende etappe van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes 2026 zal de geschiedenisboeken ingaan als het toneel van een bijna bovenmenselijke prestatie van Paul Seixas. Na een valpartij en een achtervolging van 70 kilometer, waarin hij een gat van vier minuten dichtte, was de bewondering alom. De comeback was een feit, maar de prijs was hoog.

De onwaarschijnlijke jacht van Seixas

Het verhaal begint met een enorme tegenslag. Kort na de herstart van een geneutraliseerde etappe, gaat Seixas hard onderuit. Een inschattingsfout, zo zou hij later toegeven. Terwijl het peloton doorraast, kijkt de jonge Fransman tegen een achterstand aan die oploopt tot bijna vier minuten. Voor velen zou de koers hier eindigen, maar voor Decathlon-CMA CGM begon hij pas. Met een ongekende teaminspanning werd de schade beperkt en vervolgens gerepareerd.

Ploeggenoten offerden zich op, hielden het tempo moordend hoog en loodsten hun kopman kilometer voor kilometer dichterbij. De hereniging, diep in de finale, voelde als een overwinning op zich. Een collectieve prestatie van de bovenste plank. Toch was de tank met reserves flink aangeboord, en met de monsterlijke Grand Colombier als scherprechter wist iedereen dat het zwaarste deel nog moest komen. De heldenrit kreeg daar zijn onvermijdelijke, bittere nasmaak.

Rekening betaald op de Grand Colombier

De 70 kilometer lange inspanning eiste zijn tol. Toen de andere favorieten hun duivels ontbonden, moest Seixas passen. Hij vocht als een leeuw en stortte direct na de finish op de grond, maar eindigde 'pas' als zevende, op bijna anderhalve minuut van ritwinnaar Isaac del Toro. Geen podium, geen ritzege. Toch was de bewondering voor de manier waarop hij terugkeerde was er niet minder om.

"Ik moet de hele ploeg feliciteren, ze hebben vier minuten dichtgereden zonder hulp van iemand en zonder in paniek te raken," jubelde ploegleider Julien Jurdie bij France 3. “Paul is heel kalm gebleven. Zoiets hebben we nog nooit gezien.”

De meedogenloze zelfkritiek van een kopman

Terwijl de buitenwereld sprak over een heroïsche daad, was de hoofdpersoon zelf vooral bezig met de fout die eraan voorafging. “Het is simpel, ik heb een domme fout gemaakt. Het is volledig mijn schuld,” analyseerde Seixas na afloop in gesprek met Cyclism Actu. “Ik ben niet trots op mezelf, maar op het team. Ik heb het verprutst vandaag in die afdaling, dus ben heel boos op mezelf.”

Wat er precies gebeurde? "Ik belandde in een goot met grind. Mijn wiel slipte weg aan 70 kilometer per uur. Ik vloog door de lucht en gleed 20 of 30 meter over het asfalt, met mijn hoofd vooruit als op een slee. Ik bleef maar glijden en dat is op een droge weg niet goed. Ik bied mijn excuses aan, aan de renners om mij heen die ik heb opgehouden of die ik omver had kunnen rijden."

De stand van zaken in het klassement

De zevende plaats leverde een wrang resultaat op. Seixas verloor weliswaar tijd op zijn directe concurrenten, maar door het wegvallen van anderen steeg hij paradoxaal genoeg een plek in het klassement. Hij staat nu zesde, op 1:54 van leider Luke Tuckwell. De achterstand op de nieuwe nummer twee, Matteo Jorgenson van Visma | Lease a Bike, bedraagt 1:12. Ritwinnaar Del Toro volgt op slechts zeven seconden van de Amerikaan.

Met de fysieke schade, de klasse die Del Toro toonde en de aanzienlijke achterstand, lijkt een eindzege in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes een utopie. De kans is klein, maar de herinnering aan zijn onvergetelijke inhaalrace zal voor altijd blijven. "Mijn ploegmaats hebben fantastisch gewerkt, ik ga tot het einde vechten voor het team", besluit Seixas.