Reacties & Analyse

De Cauwer over mentale schade die Pogačar aanricht: 'Ze gooien de handdoek al terwijl hij wegrijdt zonder demarrage'

De solo van Tadej Pogačar in de Ronde van Zwitserland was een fysieke masterclass, maar de échte schade werd mentaal aangericht. Volgens wieleranalist José De Cauwer was de reactie van het peloton veelzeggender dan de aanval zelf: die was er namelijk niet.

Leon Janssen
2 minuten
José De Cauwer Jose De Cauwer
profielfoto Tadej Pogacar Tadej Pogacar
logo Ronde van Zwitserland Ronde van Zwitserland
Tadej Pogacar tijdens zijn solo in de Ronde van Zwitserland.

De wielerwereld is nog aan het bekomen van de demonstratie van Tadej Pogačar in de openingsrit van de Ronde van Zwitserland. Een solo van 70 kilometer is één ding, maar de manier waarop die tot stand kwam, is wat analisten en concurrenten pas echt de daver op het lijf jaagt. José De Cauwer zag een peloton dat niet eens meer de illusie van een gevecht opvoerde. Het was een collectieve, stille capitulatie.

Concurrentie kraakt door aanval die geen aanval was

Het meest ontluisterende was volgens De Cauwer niet de kracht van Pogačar, maar het schijnbare gemak waarmee hij zijn slag sloeg. “Hij rijdt gewoon weg, niet met een grote demarrage, maar de rest kijkt er naar,” aldus De Cauwer bij Sporza. “Het is blijkbaar zo indrukwekkend dat iedereen dan al de handdoek in de ring gooit.”

Dat is meteen de kern van het probleem, stelt De Cauwer. De fysieke kloof is al groot, maar de mentale knauw is van een andere orde. Het geloof om Pogačar te kunnen verslaan, lijkt volledig verdampt. De vraag is niet langer wie hem fysiek kan volgen, maar wie er mentaal nog toe in staat is.

De Cauwer: “Ik vraag mij af wie tegen hem iets gaat doen, want je moet al heel veel moraal hebben.” Die moraal lijkt in het huidige peloton ver te zoeken. Zelfs een topper als Mathieu van der Poel, vooraf getipt voor de ritzege, werd nooit een factor. “Hij zal ook de handdoek al in de ring gegooid hebben,” merkt de ervaren analist op.

Wat zeg je nu nog als ploegleider?

De impact van Pogačars dominantie reikt verder dan de renners alleen. De Cauwer schetst een pijnlijk beeld van de radeloosheid die nu heerst in de ploegleiderswagens van de concurrentie. Hoe motiveer je een team als de ‘superman’ van het peloton ongenaakbaar lijkt?

“Dat zal zeker binnenkomen,” zegt De Cauwer. “Wat moet je zeggen als leiding tegen je renner? Doen alsof er niets gebeurd is? Nee hé.” Hij trekt die lijn door naar de Tour de France. “Ik vraag mij af of er renners openlijk gaan zeggen dat ze voor de winst gaan.”

De frisse ‘superman’ tegen een stil peloton

De verklaring voor deze buitenaardse vorm is volgens De Cauwer deels te vinden in de kalender van Pogačar. Met minder koersdagen is hij scherper dan ooit. “Ik denk dat hij daardoor frisser en vooral gretiger zal starten aan de Ronde van Frankrijk.”

Vorig jaar leek hij tegen het einde wat vermoeid, maar dat gevaar lijkt nu geweken. Het resultaat is een Pogačar die niet alleen fysiek, maar vooral mentaal een enorme voorsprong heeft en de rest degradeert tot figuranten in zijn show. “Er is maar één superman die alle aandacht naar zich toe trekt,” besluit De Cauwer.