Teek verwijderen na het fietsen: maak deze 3 veelgemaakte fouten absoluut niet

Wielrenners, gravelbikers en mountainbikers denken bij gevaar vaak aan natte kasseien, onoplettende automobilisten of een klapband in de afdaling. Toch wacht een van de grootste risico's uiterst geduldig op je in de natuur.

Zodra je even afstapt voor een plaspauze, of rijdend door een bosrijke omgeving slaat de teek ook bij fietsers razendsnel toe. Zeker in het voorjaar en de zomer is de kans op een ongewenste passagier op je lichaam aanzienlijk.

Het gevaar van de berm voor fanatieke fietsers

Veel sporters geloven nog altijd de fabel dat deze beestjes vanuit bomen op je hoofd vallen. In werkelijkheid zitten ze juist in hoog gras, lage struiken en varens.

Precies de plekken waar je met je gravelbike en mountainbike rakelings langs fietst. Ook op het strakke asfalt ben je overigens niet veilig. Een lekke band verwisselen langs een provinciale weg of even pauzeren op een boomstam is vaak al genoeg om ongemerkt een teek mee te nemen.

Zachte winters vergroten het probleem aanzienlijk

Door klimaatverandering en opvallend milde winters zijn teken inmiddels vrijwel het hele jaar door actief. Zodra de temperatuur boven de zeven graden stijgt, ontwaken ze uit hun rustperiode.

Dat betekent dat je niet alleen op snikhete zomerdagen, maar ook tijdens vroege voorjaarsritten of modderige tochten extra moet opletten. Het is dan ook absoluut geen overbodige luxe om standaard een tekentang in je zadeltasje of schuur te hebben liggen.

De favoriete verstopplekken op jouw lichaam

Na een stevige training is je lichaam warm en bezweet, en dat is exact waar deze parasieten gek op zijn. Controleer na je rit altijd grondig je knieholtes, liezen en oksels. Ook de randen net onder je strakke fietsbroek of de haargrens in je nek, exact de plek waar je fietshelm heeft gezeten, zijn enorm geliefde plekken voor een beet.

Voorkom deze blunders bij de verwijdering

Mocht je na een rit in de natuur een teek ontdekken, raak dan niet direct in paniek. Snel en accuraat handelen is belangrijk, maar zorg dat je de volgende drie veelgemaakte fouten onderweg of thuis absoluut voorkomt.

Fout 1 is de teek vooraf bewerken met alcohol of zeep. Dit is de grootste en meest gemaakte blunder. Als je het beestje vooraf insmeert met ontsmettingsmiddel of zeep, raakt de teek in ademnood. Door de stress spuugt hij zijn maaginhoud direct in je bloedbaan, wat de kans op de overdracht van de lymebacterie juist gigantisch vergroot. Ontsmet de plek dus pas achteraf.

Fout 2 is met je blote vingers of een gewone pincet trekken. Het is een illusie dat je een teek hiermee veilig kunt weghalen. De kans is groot dat je het achterlichaam van de teek fijnknijpt, waardoor je de bacteriën alsnog je huid in drukt. Daarnaast breekt de kop bij deze methode bijna altijd af, waarna deze achterblijft in de huid en voor vervelende ontstekingen zorgt.

Fout 3 is de teek uit je huid draaien. Er circuleert nog altijd het fabeltje dat een teek een soort schroefdraad heeft. Dat is niet zo. Als je gaat draaien, beschadig je de teek en vergroot je de kans dat er delen achterblijven. Gebruik altijd een speciale tekenkaart of tekentang, zet deze zo dicht mogelijk op de huid en trek het beestje in één beheerste, rechte beweging omhoog.

Klachten na de fietstocht altijd serieus nemen

Pas nadat je de boosdoener succesvol hebt weggehaald, ontsmet je het kleine wondje met wat alcohol. Hou de plek in de weken na je fietstocht zeer goed in de gaten. Ontstaat er een beruchte 'rode ring' rond de beet, of krijg je plotseling onverklaarbare griepklachten terwijl je conditie juist top zou moeten zijn? Bel dan direct de huisarts en vermeld duidelijk dat je de afgelopen tijd in het bos of op de heide hebt gefietst.