Mastermind Demi Vollering verklapt hoe ze Van der Breggen via de oortjes van SD Worx manipuleerde in de Giro

Tijdens de afgelopen Giro Women kregen wielerfans niet alleen een fysieke strijd te zien, maar ook een psychologisch meesterwerk. Demi Vollering wist de eindzege in binnen te slepen na een intens en spraakmakend duel met niemand minder dan Anna van der Breggen. Dat dit uitgerekend tegen haar voormalige trainster was, gaf de overwinning een extra lading. In de podcast Frodeno going Mental van triatleet Jan Frodeno doet Vollering nu een boekje open over de waanzinnige mentale oorlogsvoering.

Het pijnlijkste gezicht van Vollering als tactisch wapen

In de wielersport proberen renners al decennia lang hun zwaktes te verbloemen of de pijn te faken om concurrenten zand in de ogen te strooien. Vollering gebruikte hiervoor slim de kennis die ze de afgelopen jaren bij haar oude ploeg opdeed. "Ik weet precies hoe dat gaat, want ze kennen me simpelweg zo goed", vertelt de renster over de staf van Team SD Worx-ProTime.

"Zij weten echt wel wanneer ik er doorheen zit. Ik weet bijvoorbeeld wat ze via de communicatie tegen Anna zeggen als we op een klim zitten en ze mij zo zien rijden. Je weet wel, met mijn mond wijd open en zo'n vertrokken gezicht. Dan roepen ze gegarandeerd via de radio dat ik op breken sta en ze niet op moet geven."

De radio van SD Worx live gehackt door een grimas

In plaats van deze voorspelbaarheid als een nadeel te zien, besloot de renster van FDJ-Suez deze voorkennis actief tegen haar oude teamgenoten in te zetten. "Soms denk ik ook dat als ik juist expres zo'n gezicht trek, ze zéker denken dat ik op mijn limiet zit. Soms probeer ik dus juist het tegenovergestelde te denken om een beetje met ze te spelen. Je kunt het spelletje namelijk ook andersom spelen", legt Vollering uit.

IJskoude bluf in de slotfase van de Giro d'Italia

Naast het faken van fysiek verval, deinsde de beste wielrenster ter wereld er in Italië ook niet voor terug om verbale speldenprikken uit te delen. "Ik zei in de slotrit tegen Anna dat ik wel genoegen neem met de tweede of derde plek en dat het me niks uitmaakt. Het is nu aan jou. Dat zei ik tegen Anna. In het begin begon ze niet echt te rijden, omdat ze dacht dat ze me niet geloofde. Maar op een gegeven moment begon ze wél te rijden."

De psychologische aanval werkte: Van der Breggen voelde zich naar verloop van tijd genoodzaakt om dan maar in haar eentje de achtervolging op Antonia Niedermaier in te zetten. "Ik denk dat ze toen begreep dat ik bloedserieus was."

Waarom de mentale spelletjes zo'n groot effect hadden op Van der Breggen? "Ze is mijn voormalige ploeggenoot, maar ook mijn voormalige trainster. Zij kent mij, en zeker mijn fysiologie en waar ik vandaan kom, beter dan wie dan ook. Zo'n uitspraak is dan ofwel de ultieme bluf, ofwel puur zelfvertrouwen. Het was natuurlijk een beetje van allebei", aldus Vollering.