Mads Pedersen over de waanzin van Pogačar: ‘Ik trapte 750 watt en dacht, dit kan niet waar zijn’

De Deen vertelt in de Sigma Sports Cafe Ride dat hij de favoriete trainingsklimmetjes van de wereldkampioen bewust links laat liggen. Hij wil zijn eigen motivatie niet ondermijnen door zijn tijden te vergelijken met de records van de Sloveen op Strava. "Om mijn eigen moraal hoog te houden, blijf ik vaak weg van de plekken waar hij records heeft gevestigd", legt hij uit. Volgens de Deen bevindt zijn rivaal zich simpelweg op een geheel ander niveau en heeft vergelijken geen zin.

Volledig vertrouwen in de coaches van Lidl-Trek

Wat betreft zijn eigen schema vertrouwt de oud-wereldkampioen volledig op de expertise van zijn ploeg. "Ik heb er geen probleem mee om de trainingsplanning aan mijn coaches over te laten", geeft de Deen aan in de podcast. "Ik doe gewoon wat hij zegt. Ik geloof dat wat hij doet perfect is."

Comeback in de grote voorjaarsklassiekers

In het voorjaar moest de renner van Lidl-Trek terugkomen van een blessure om klaar te zijn voor de grote koersen. Zijn rentree in Milaan-Sanremo was een eerste belangrijke test richting zijn grote doel op de kasseien. In Parijs-Roubaix werd hij uiteindelijk zevende. Tijdens die klassieker maakte hij deel uit van de groep die Pogačar probeerde te volgen. De vermogens die hij op dat moment moest leveren, tartten letterlijk alle verbeelding. "Ik trapte 750 watt op de kasseien, op het vlakke", herinnert Pedersen zich. "Ik zei: dit kan niet waar zijn. Je moet dit overleven!"

De harde realiteit in het huidige profpeloton

Analisten roepen vaak dat concurrenten het spelletje simpelweg tactischer moeten uitspelen tegen de absolute favorieten. "Maar dan, boem. Ze zeggen dat je slim moet koersen om Tadej te verslaan", reageert hij direct. "Maar veel succes daarmee, vriend."

Blijvende motivatie

Ondanks de overmacht van zijn concurrenten, is de renner niet gefrustreerd over de periode waarin zijn carrière valt. De aanwezigheid van dergelijke fenomenen geeft hem juist een extra stimulans om de strijd te blijven aangaan. "Als mensen me vragen of ik het haat om in hetzelfde tijdperk te rijden als iemand als Pogačar, zeg ik nee", stelt hij. "Het is geweldig. Maar de dag dat ik hem hopelijk ooit in een Monument versla, zal nog beter zijn."