Tour Ergernissen | Pogacar omarmt de schurkenrol met zijn wanstaltige Scooter-coupe

Zou het kunnen dat Tadej Pogacar het met deze reden heeft gedaan? Hij rijdt de komende Tour de France rond met een geblondeerde coupe die bij mij niet alleen associaties oproept met filosoof en wijsgeer HP Baxxter, de frontman van de Duitse happy hardcore-formatie Scooter die halverwege de jaren '90 levensvragen opwierp als How much is the fish?, maar ook met een schurk uit een willekeurige B-film.

Je kent het genre wel. De dochter van een charismatische Netflix-versie van de president van de Verenigde Staten is ontvoerd. Na veel schieten, spierballen en helikopters blijkt daar steevast een uit Oost-Duitsland afkomstige schurk met exact zo’n geblondeerde coupe achter te zitten. De look straalt in alles uit: fout, fout, fout. Niet voor niets bevuilt Geert Wilders met de langere versie ervan al jarenlang de Nederlandse politiek.

Klaar om gehaat te worden

Pogacar was altijd die vrolijke knul met die sympathieke sprietjes die guitig door de gaten van zijn helm staken. Maar met deze nieuwe look lijkt hij er klaar voor te zijn om gehaat te worden. Dat geeft hij – al dan niet onbewust – aan met deze geblondeerde, korte coupe.

En dat gaat ook gebeuren. Deze Tour slaat het om. De Fransen hebben hun nieuwe hoop Paul Seixas, de overmacht van Pogi - nee, bij die liefkozende naam noem je een schurk niet meer... de overmacht van Pogacar is te groot. De verhalen over zwarte lijsten zorgden voorzichtig al voor een omslag in ons denken over de Sloveense Slager, zoals we 'm nu opeens moeten noemen, met z'n nieuwe schurkenstatus.

Armstrong-taferelen op de Alpe d'Huez

Armstrong-tijden herleven. Op de flanken van de Alpe d' Huez gaat Tadej Pogacar uitgejoeld worden. Iemand gooit pis of koeienstront over 'm heen. Het publiek keert zich van hem af. Ze zijn klaar met hem.

En Pogacar is er klaar vóór. Dat zit denk ik achter dit wanstaltige, lichtgevende kapsel. Of hij heeft gewoon een weddenschap verloren van Urska. Dat kan natuurlijk ook nog.

André van den Ende deelt tijdens de Tour de France zijn grootste ergernissen, over renners, commentatoren, Frankrijk, noem maar op.