Mathieu Heijboer legt ploegentijdrit nieuwe stijl uit: 'De zwakkere schakels zijn nu geen rem meer'

De Tour de France start dit jaar voor het eerst in de geschiedenis met een ploegentijdrit, maar de regels zijn radicaal anders. Niet de tijd van de vierde of vijfde man telt, maar de klok stopt zodra de allereerste renner over de streep bolt. Een verandering die volgens Heijboer de hele strategische benadering van de discipline overhoop gooit.

Een ploegentijdrit die eigenlijk geen ploegentijdrit is

De hamvraag die op ieders lippen brandt: is dit nog wel een échte ploegentijdrit? Heijboer is daar duidelijk over. "Een klassieke ploegentijdrit kun je dit niet noemen. Waar een kopman in het verleden heel erg afhankelijk was van zijn ploeg, is dat nu veel minder." De focus verschuift van een collectieve prestatie naar het perfect lanceren van één man, zo legt de Nederlander uit.

Het grootste verschil zit in de omgang met de verschillende niveaus binnen het team. In het traditionele format moest een ploeg als één blok opereren en rekening houden met de minste renners om niet uit elkaar te vallen. Die tijd is voorbij. De nieuwe stijl vraagt om een meedogenloze strategie, waarbij de kopman centraal staat en de rest van de ploeg een dienende rol heeft.

"In het traditionele format hield je rekening met de zwakkere schakels in het team. Die kun je nu eigenlijk overboord gooien," aldus Heijboer. "Terwijl in de klassieke ploegentijdrit de beste renner vaak op kop rijdt en continu achteromkijkt of hij er nog drie of vier in zijn wiel heeft. Die renners zijn nu eigenlijk geen rem meer."

Bekijk ook

Etappe 1 Tour de France 2026: favorieten en alle info over de ploegentijdrit in Barcelona | Wieler Revue

De lessen van Visma uit de nieuwe ploegendiscipline

Natuurlijk is er al geëxperimenteerd met dit format, met name in Parijs-Nice, maar ook recentelijk in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes, waar Visma zegevierde. De conclusie? Je hebt op het eind veel minder renners nodig dan je denkt, zolang je de juiste, sterke mannen overhoudt. Vooral een klimmetje in de finale blijkt een cruciale scherprechter. "Als je als kopman onderweg al te veel hebt gegeven, dan kun je daar nog veel verliezen,” waarschuwt Heijboer.

Hij geeft eerlijk toe dat het niet altijd vlekkeloos ging. “De tijdrit in Parijs-Nice dit jaar liep voor ons eigenlijk heel slecht. Een paar jongens waren niet de beste versie van zichzelf, waardoor anderen meer werk moesten doen.” Visma verloor die dag 15 tellen op de winnaars, om maar aan te tonen hoe klein de marges zijn. “Je gaat straks in de Tour ook zien dat de verschillen heel klein zijn. Het niveau van de topteams is allemaal zo hoog, dat die elkaar weinig gaan ontlopen.”

Een prestigestrijd met een gouden randje

Wat betekent dit voor de Tour? Volgens Heijboer zal deze rit niet direct de Tour beslissen, maar het is meer dan zomaar een etappe. De winst in Barcelona is vooral een enorme prestigekwestie. “Voor ons is het een groot doel; we willen Jonas voorsprong geven en het geel pakken, maar het gaat ook om de bevestiging," besluit de Head of Performance van de favorieten. "In 2019 bestormden we de top. Als we dat zeven jaar later kunnen bevestigen in dit nieuwe format, zou dat super bijzonder zijn."