Analyse | Zoals Pogacar momenteel koerst, houdt hij zelfs geen rekening meer met Vingegaard

'Lekker spelen.' Dat adagium lijkt de eerste dagen van de Tour de France belangrijker bij UAE Team Emirates-XRG dan het bredere plaatje van drie weken Tour de France. Tadej Pogacar en zijn maatje Isaac del Toro zijn die twee kereltjes op het schoolplein die met voetbal 'tegen het soepie' spelen. Mike Teunissen vertelde tegen Wieler Revue dat hij Pogacar zomaar tien ritten ziet winnen dit jaar. Het is er voorlopig eentje, maar hadden er twee op drie kunnen zijn.

Boniseconden minder belangrijk dan voorgaande jaren

Na de laatste frustrerende anderhalve week van vorig jaar is dit precies de start die Pogacar nodig had. Hij geniet weer van de schijnwerpers van de grootste koers ter wereld. De Sloveen is zo dominant geworden dat hij 'het spelletje spelen' soms lijkt te missen in koersen als de Ronde van Zwitserland, waar hij op z'n dooie gemak wint. Dat hij in de derde etappe halfweg besloot om toch maar voor de rit te gaan, zegt alles over de dominantie van de Sloveen en zijn ploeg. Een uitgekiend plan heeft hij niet nodig.

Het zegt vooral ook dat hij amper rekening houdt met de tegenstand. Niet met renners als Tobias Halland Johannessen en Florian Lipowitz, maar zelfs niet meer met zijn grootste concurrenten, zoals Jonas Vingegaard. Als hij had gewild, had Pogacar nu immers minstens tien seconden voorgestaan op de Deen. Hij lijkt te beseffen dat die tien seconden geen verschil maken, omdat hij ergens anders met minstens een minuut gaat strooien.

Waar Pogacar in voorgaande jaren regelmatig een voorsprong opbouwde door vooral boniseconden te sprokkelen, liet hij de zege in de eerste etappe aan ploegmaat Del Toro. Terwijl Vingegaard het wiel verloor van de Mexicaan, was glashelder dat Pogacar nog wel een stuk harder had gekund. En dus zo'n tien seconden extra had kunnen pakken op Vingegaard. Van tien seconden werd in voorgaande jaren een halszaak van gemaakt, maar tegenwoordig niet meer.

'Lijken in het peloton'

Hoewel hij in de derde etappe wel de volle mep aan boni's pakte, paste de rit in hetzelfde beeld. Het was een mooie etappe voor de vluchters en de groep die vooruit was, had de perfecte samenstelling. Alex Baudin zou het geel gaan pakken en UAE Team Emirates-XRG zou een rustig dagje tegemoet gaan. De benen kriebelden echter dusdanig dat Pogacar zijn manschappen aan het werk zette.

Bekijk ook

Ploegmaat Vermeersch snapt moedeloosheid richting Pogacar: 'Kan hem alleen pijn doen op een stuk van 2 procent bergaf' | Wieler Revue

Dat het zijn manschappen kan opbreken in de derde week van de Tour de France, zoals andere klassementsploegen beredeneren? Die kans is met zoveel PK's al niet heel groot, maar gebeurt het wel, dan gebeurt het. Florian Vermeersch vertelde na afloop van de etappe dat er al veel lijken in het peloton rondrijden. Waaronder hijzelf. Het volgende bewijs dat hij amper bezig is met de tegenstand van Vingegaard en Team Visma | Lease a Bike.

Zelf zit Pogacar op moeilijke momenten nog met zoveel overschot dat hij weet dat hij niet in het mes van de tegenstand zal lopen. Als het moet, kan hij nog twee versnellingen hoger. Dan mag Vingegaard 57 kilogram zijn, waarschijnlijk meer op langere inspanningen gefocust hebben en de Giro d'Italia met overmacht gewonnen hebben, maar in Pogacar zijn hoofd stelt het weinig voor. Laten we voor de spankracht hopen dat hij zichzelf - en zijn team - toch een héél klein beetje overschat.