Waarom de fantastische Pyreneeën de Alpen degraderen tot een aangeharkt fietspark

Vandaag trekt het Tourpeloton over de legendarische Tourmalet in de enige echte Pyreneeënrit van deze editie. Terwijl de profs daar strijden om de etappezege, boeken duizenden recreatieve fietsers uit Nederland en België traditiegetrouw hun zomerse fietsvakantie naar de Franse Alpen of de Italiaanse Dolomieten.

De focus op bekende cols zoals de Alpe d'Huez of de Galibier is begrijpelijk. Toch missen al die wielertoeristen een ervaring die de strak geasfalteerde wegen van de Alpen simpelweg niet kunnen bieden. Fietsen in de Pyreneeën brengt je namelijk veel dichter bij het authentieke fietsavontuur.

Ongetemde beesten op de steile flanken

Wat dit ruige gebergte op de grens met Spanje zo bijzonder maakt, is de permanente aanwezigheid van de lokale fauna. In de populaire fietsgebieden in de Alpen staan de koeien en schapen braaf achter een hekje in de wei de passerende wielrenners aan te moedigen.

Het zuiden pakt dat heel anders aan. Wie de beklimmingen rondom Lourdes of Argelès-Gazost trotseert, waant zich eerder in een uitgestrekte openluchtkinderboerderij. Schapen, paarden, ezels en geiten leven hier letterlijk op het asfalt.

Schapenfiles in de afdaling

Die overvloed aan dieren levert de meest unieke anekdotes op voor aan de bar na de rit. Wie in de zomer iconische cols zoals de Tourmalet en de Aubisque beklimt, wordt regelmatig getrakteerd op een bizar schouwspel. In de afdaling even halt houden voor een heuse file van schapen is hier geen uitzondering.

Je slalomt op je smalle bandjes letterlijk tussen een blatende kudde door. Dit haalt direct de snelheid eruit, maar het creëert tegelijkertijd een magische chaos die de routine compleet doorbreekt.

Nieuwsgierig vee inspecteert je carbonfiets

De koeien in deze regio hebben duidelijk nog meer karakter dan de wolleveranciers. Ze deinzen absoluut niet terug voor hijgende wielrenners in felgekleurd lycra. Bovenop de Col d'Aspin nam ik eens waar hoe een lokaal exemplaar eens rustig de tijd om de parkeerplaats over te nemen.

Ze liep doelbewust op de peperdure geparkeerde fietsen af om de bidons van een uitgebreide lik te voorzien. Medefietsers lokten de indringer met stukjes fruit terug naar de berm. Binnen enkele minuten stond ze echter alweer op de weg om nieuwe klimmers te begroeten. Het vormt een schitterend tafereel, zolang jouw eigen ros veilig aan de kant staat.

Picknicken met wilde paarden aan een bergmeer

Deze constante interactie met dieren klinkt voor bloedserieuze snelheidsduivels wellicht als een ongewenste hindernis. Het tegendeel blijkt waar, want het dwingt je om uit de prestatiebubbel te stappen en echt om je heen te kijken.

Een indrukwekkend voorbeeld hiervan vind je bij het adembenemende Lac d'Estaing. Dat is een ware bergoase waar de mens en paard samen gezellig zitten te picknicken.

Absolute rust vormt de ultieme aantrekkingskracht

Naast de charismatische viervoeters is het vooral de ongestoorde stilte die de doorslag geeft. Terwijl je op de bekende Alpenreuzen in de zomer de uitlaatgassen van honderden motoren en campers inademt, heerst er op veel beklimmingen in de Pyreneeën nog serene rust. Het asfalt is hier en daar misschien wat ruwer en het weer slaat soms genadeloos om.

Toch wegen die kleine ongemakken niet op tegen de ongedwongen, ruwe sfeer. Het zuidelijke gebergte vormt de absolute topbestemming voor fietsers die de echte elementen willen voelen.