Huub Artz is de Jan Willem van Schip van de Tour: 'Ik wilde weten wat er precies was, maar die uitleg kreeg ik niet'

Het was een tafereel dat de wenkbrauwen deed fronsen. Huub Artz, vol in de aanval tijdens de loodzware Pyreneeënrit, laat zich na een gesprek met de jury plots uitzakken. Was het een tactische keuze? Pech? Of speelde er iets anders, iets dat we vaker hebben gezien? Het antwoord is een mix van alles, maar wordt gedomineerd door een diepgewortelde frustratie over de willekeur van de wedstrijdjury.

Het verhaal is er een van pure verbijstering. Terwijl Artz in de kopgroep reed, kreeg hij een eerste waarschuwing voor zijn aerodynamische houding. Hij paste zich direct aan, zo vertelt hij aan WielerFlits. "Ik ben toen net als de rest op mijn fiets gaan zitten, net zoals Campenaerts," legde hij uit.

Drie waarschuwen en een muur van onbegrip

Tot zijn grote verbazing volgde er een tweede waarschuwing. In een poging elke discussie te vermijden, besloot hij "alleen maar onderin de beugel te gaan fietsen." Maar zelfs dat was niet genoeg. Er volgde een onbegrijpelijke derde waarschuwing. Artz voelde zich in het nauw gedreven.

Na afloop ging hij verhaal halen bij de jury. "Het is voor mij een jongensdroom om hier te zijn, ik ga echt niet de grens opzoeken voor wat mag. Ik wilde heel graag weten wat er dan precies was. Die uitleg heb ik nog niet helemaal gekregen."

Wat de 24-jarige hardrijder van Lotto-Intermarché dan wel te horen kreeg? "Ze zeiden dat ik met mijn handen niet juist op het stuur zat en blijkbaar niet met mijn borst op het stuur mag liggen. Maar als je handen daartussen zitten, kan dat sowieso niet. Ik vroeg nog of mijn handen een verkeerde positie hadden, maar dat was niet het geval zeiden ze."

Een pijnlijk herkenbaar patroon

Een renner die botst met ondoorgrondelijke regels en een gebrek aan duidelijke communicatie, dat roept onvermijdelijk herinneringen op aan een andere landgenoot: Jan Willem van Schip. Hij wordt al jaren achtervolgd door de reglementen van de UCI, waarbij de ene dag iets wordt bestraft wat de andere dag bij een wereldtopper wordt oogluikend wordt toegestaan.

De parallel zit hem in de kern van de frustratie: de schijnbare willekeur. De vraag die boven de Tourmalet-etappe hing was dezelfde als in talloze andere koersen. Waarom wordt de ene renner, Huub Artz, wél aangepakt, terwijl zijn medevluchter in een identieke houding de dans ontspringt? Het voedt het gevoel van klassenjustitie, waarbij de regels voor de ‘kleinere’ namen strenger lijken te gelden.

Bekijk ook

Ploegmanager Jan-Willem van Schip loopt leeg over 'continu geëtter': 'Vingegaard deed hetzelfde en kreeg alleen geel' | Wieler Revue

Een gebroken moraal op weg naar de Tourmalet

Uiteindelijk hield Artz de benen stil. Zijn moraal was gebroken door de jury. "Het had geen meerwaarde om me vooraan helemaal leeg te rijden. Er stond tegenwind en we moesten serieus doorstampen om het gat te houden. Bovendien was het duidelijk dat Pedersen vol voor de tussensprint zou gaan en daarna niet zou doorrijden", aldus de Jan Willem van Schip van de Tour de France.

Na de finish stond Artz met Tourbaas Christiaan Prudhomme te babbelen, zoals te zien op de foto bovenaan dit artikel. Volgens WielerFlits is de lucht tussen Arts en de Tourleiding geklaard. De Nederlander kreeg ook geen officiële straf.