Iedereen zag een geïsoleerde Jonas Vingegaard, vechtend tegen de overmacht van Pogacar, steeds meer tijde verliezen. Maar was het enkel een kwestie van betere benen? Volgens Stef Clement is er mogelijk veel meer aan de hand. Hij klampt zich vast aan de hoop dat er, net als vorig jaar, een aanwijsbare fout is gemaakt. “Ik hoop nog op een foutje eigenlijk”, bekende hij in de NOS Tour Podcast.
"Als de veer breekt, dan breekt ie ook hard"
Natuurlijk zag ook Clement de fysieke en mentale ineenstorting. Het moment dat Vingegaard moest lossen, was definitief. “Maar eigenlijk weten we intussen ook al wel, als de veer breekt, dan breekt ie ook hard”, analyseerde hij het breekpunt. De korte hoop, toen Vingegaard even leek terug te komen, werd genadeloos de kop ingedrukt.
Het resultaat is een pijnlijke realisatie voor de Deen. “Dan kun je nog een keer naar achteren kijken, maar dan zit je ook in het besef dat je toch weer the best of the rest bent.” Een ondankbare positie, aldus Clement.
De 'grasmaaier en stucadoor' in de afdaling
Opvallend was dat Pogacar zijn grootste voorsprong niet op de steilste stukken van de Tourmalet pakte, maar juist in de afdaling. “Het was alsof hij een grasmaaier én stucadoor was. Hij ging zo kort langs het kantje steeds, op een gegeven moment kon hij met z'n rechterknie een muurtje gladtrekken in de afdaling.”
Die superieure afdaling was voor Clement de sleutel. Waarom verloor Vingegaard juist daar, waar de verschillen normaal kleiner zijn, de meeste tijd? De verklaring die hij aandraagt, is even simpel als schokkend.
De verkeerde versnelling op het verkeerde moment
“Ik denk dus, maar dat weten we niet, dat Tadej Pogacar bergaf een veel groter verzet kon gebruiken dan Jonas Vingegaard”, lanceerde Clement zijn opvallende theorie. Hij beschrijft de afdaling als een ‘meetrap-afdaling’, waar je constant snelheid kunt blijven maken door te trappen. En precies daar zat volgens hem het probleem.
“Vingegaard reed met een enkele versnelling rond, en dat was eigenlijk de verkeerde versnelling. Daardoor kom je eigenlijk bergop nooit lekker in je ritme en ontwikkel je bergaf nooit de snelheid die Pogacar kan ontwikkelen. Dat zou voor mij wel verklaren waarom daar zoveel tijd won.”
Een gevecht waar niemand warm van wordt
Of Visma deze mogelijke materiaalfout ooit zal toegeven? “Dat gaan ze toch nooit zeggen”, aldus Clement. De analyse laat hem achter met een somber gevoel over het vervolg van de Tour. Hij gelooft niet meer in de optimistische praatjes van de ploegen.
“Vorig jaar hoorden we de hele tijd dat het gevecht nog niet voorbij was, maar er kwam niks. Dus daar geloof ik niet meer in.” De strijd om het podium kan hem niet bekoren. “Ons richten op het gevecht om het podium, dat vind ik een mooie gedachte, maar ik word daar niet zo warm van. Ik blijf toch met een gevoel zitten dat 'als dit het is, dan is het wel heel vroeg beslist.'”