Merlier sneert na zege naar ploeg Olav Kooij: 'Ik ben blij dat niet een ander team wint dan Alpecin of wij'

De zevende etappe van de Tour de France eindigde zoals voorspeld in een massasprint, gewonnen door Tim Merlier. In een chaotische slotfase, waarin hij meermaals de aansluiting met zijn eigen lead-out verloor, toonde de Belg van Soudal Quick-Step veerkracht en een vlijmscherpe timing. Toch was het zijn reactie na afloop die misschien wel net zoveel stof deed opwaaien als zijn indrukwekkende versnelling.

De afrekening van Merlier na een zware dag

De opluchting en blijdschap waren van zijn gezicht te lezen, maar er klonk ook een duidelijke ondertoon van afrekening in zijn stem. Merlier was niet te spreken over het gebrek aan ondersteuning van andere sprintersploegen in de achtervolging op de vroege vlucht. Vooral de passieve houding van Decathlon-CMA CGM van Olav Kooij dat hem dwars.

“Onderweg waren we samen met Alpecin de enige ploeg die de vlucht controleerden,” zo stelde Merlier scherp in zijn flashinterview. "Ik ben blij dat niet een ander team wint.” Hij noemt Kooij's ploeg niet letterlijk, maar het moge duidelijk zijn dat de sneer vooral voor Decathlon is bedoeld, aangezien Kooij de eerste massasprint won.

Een ‘boksgevecht’ op weg naar de overwinning

De finale in Bordeaux was een ware heksenketel. Sprinters en hun lead-outs vochten voor elke meter asfalt in de smalle straten. Merlier leek even het slachtoffer te worden van dit geweld. "Ik werd de hele tijd gebokst," beschreef hij de fysieke strijd.

“Uiteindelijk vond ik wat ruimte, maar op 600 meter werd ik weer naar achteren gebokst. Toen zei ik tegen mezelf: nu ga ik er vol voor vechten tot de finish.” Het was die mentaliteit die hem vanuit een bijna verloren positie alsnog naar de overwinning katapulteerde.

De trots van een drievoudig ritwinnaar

Voorbij de frustratie en de chaos was er vooral de enorme trots. “Het is pas mijn derde Tour de France. En in elke deelname heb ik nu een rit gewonnen, dat maakt me trots,” glunderde hij.

Bij Sporza verklaarde Merlier even later dat de man die zijn broer en hem naar de wielersport begeleidde, op sterven ligt. "Deze zege is voor hem. ik hoop dat hij het nog gezien heeft", eindigt hij met een brok in zijn keel.