Terwijl Tim Merlier de bloemen in ontvangst nam, droop Olav Kooij teleurgesteld af. De winnaar van de rit naar Pau kwam in Bordeaux niet in het stuk voor. De reden? Een slechte positionering en een bewuste ‘alles of niets’-gok in de laatste hectische kilometer, waar hij de zekere ereplaats liet voor wat het was.
Verdwaald in de wasmachine van Bordeaux
Kooij legde bij hde NOS uit waar het misging. “Eigenlijk zaten wij net iets voor de laatste twee, drie kilometer net een paar plekken te ver, waardoor we in de wasmachine kwamen. Toen kwam ik nooit meer helemaal van voren,” erkende hij eerlijk.
In die kolkende massa zag Kooij in een flits een dilemma. Een keuze die het verschil maakt tussen een winnaar en een subtopper. “Je probeert nog momentum te zoeken en dan hoop je dat het nog stilvalt, maar dat gebeurde niet,” analyseerde hij. “Links zat de ruimte en ik weet dat als ik daarheen ga, dan word ik nog vijfde ofzo.”
Maar voor een vijfde plek was hij niet naar Bordeaux gefietst. Hij koos de andere, risicovolle weg. “Het was een gok om rechts te houden… Als het open gaat, maak ik nog kans om te winnen en dan is het alles of niets, en nu is het niets.”
De blik alweer op de volgende sprint
De teleurstelling was groot, en dat stak Kooij niet onder stoelen of banken. “Het is balen, dit is een gemiste kans,” concludeerde hij. Direct na de finish stond hij al met ploegleider Mark Renshaw de eerste fouten te bespreken. “Dingen over de aanloop, waar het misging… Maar het is ook snel na de finish. Dat moeten we rustig herbekijken.”
De blik van Kooij is alweer gericht op de horizon, op de volgende kans die onvermijdelijk komt. “Morgen is er weer een kans, dat is het mooie van de koers,” sloot hij af met een veerkrachtige ondertoon. “Zeker ook in een grote ronde, want er komt altijd weer een nieuwe kans.”