Eerlijke Huub Artz over eigen Toursucces: 'Ik ben geen sprinter'

Twee keer bij de eerste tien in een Tour-sprint, en toch niet euforisch. Dat is de gemoedstoestand waarin Huub Artz zich meldde op de eerste rustdag. De Nederlander nam bij Lotto Intermarché de sprints over van de vroeg uitgevallen Arnaud De Lie, en deed dat verrassend goed.

Maar zelf voelde de Tourdebutant daar bijzonder weinig bij, zo vertelde hij aan de NOS in een item dat werd uitgezonden in De Avondetappe.

"Ik was verrast dat ik er niet heel veel bij voelde na twee keer bij de eerste tien te hebben gesprint", gaf Artz nuchter toe. "Ik had verwacht dat ik er blijer mee zou zijn." Niet bepaald de reactie die je verwacht van een renner die net een paar keer op de rand van een ereplaats balanceerde.

Geen zin om sprinter te worden

Artz heeft er helemaal geen oren naar om zich te ontpoppen tot vaste man in de massasprints. "Ik heb niet de ambitie om van sprinten mijn ding te maken."

Zijn voorkeur ligt namelijk ergens anders. Zondag zag hij ploeggenoot in de Lage Landen Mathieu van der Poel wegrijden in een langeafstandsvlucht en de negende etappe pakken. Precies dat scenario had Artz zelf liever gehad dan een hele dag afwachten tot de laatste driehonderd meter.

'Bij sprinten komt weinig tactiek kijken'

Het venijn zit in het volgende. Artz vindt sprinten simpelweg minder interessant dan aanvallen. "Zo'n etappe is misschien net iets te zwaar, maar in een eerste groep zitten vind ik veel mooier dan de hele dag afwachten. Bij sprinten komt weinig tactiek kijken.

Het is vooral jezelf goed positioneren en de renner met het beste eindschot wint. Ik houd juist van de koerstactiek en het aanvallen."

Een pittige uitspraak, gedaan door iemand die zelf twee keer bijna een sprint won. Het zegt vooral iets over de persoon Huub Artz: goed zijn in iets is voor hem geen reden om het ook te willen blijven doen.

Valpartij

Sprinten is niet iets nieuws voor Artz. De 24-jarige sprintte regelmatig mee in koersen, tot hij in het voorjaar van 2025 in de finale van Brugge-De Panne zwaar onderuit ging. Een hersenkneuzing en een gebroken rib waren het resultaat. Die valpartij veranderde veel voor hem.

Sindsdien ontwikkelde Artz zich richting klassiekerrenner en lead-out, een rol waarin hij zich duidelijk beter thuis voelt. Volgens hem is dat in de Tour ook logischer: "In zo'n sprinterklassieker als Brugge-De Panne heb je een heel peloton dat volledig is gefocust op die finale, in de Tour zakken de klassementsrenners er in de laatste kilometers tussenuit en zijn er minder lead-outrenners."

Artz windt er geen doekjes om waar zijn hart ligt. "De koersen die ik bij de beloften heb gewonnen, waren open wedstrijden die moeilijk waren te voorspellen, met veel aanvallen.

Daar ligt net iets meer mijn passie", vertelde hij. "Oké, als je hier een massasprint wint, dan barst je vast wel van de euforie. Maar toen ik vierde werd had ik verwacht dat ik er blijer mee zou zijn."