Tour de France 2026

Sporza-analisten zien frustratie, maar alliantie tegen Pogacar blijft uit: 'Ze koersen achter elkaar, niet tegen hem'

De absolute heerschappij van UAE Team Emirates levert scheve gezichten op in het peloton. Toch weigert de concurrentie de handen ineen te slaan tegen de eenzame koploper, zo zien ook de verbijsterde analisten van Sporza.

Leon Janssen
2 minuten
profielfoto Tadej Pogacar Tadej Pogacar
Tenue UAE Team Emirates 2026 UAE Team Emirates-XRG
Jan Bakelants Jan Bakelants
José De Cauwer Jose De Cauwer
Achtervolgende groep op Tadej Pogacar in rit 10 van de Tour de France 2026.

De Tour de France lijkt dit jaar af en toe meer op een demonstratietocht van één specifieke wielerploeg. UAE Team Emirates deelt de lakens uit en duldt geen enkele tegenspraak van vluchters of directe concurrenten. Dat patroon zag je perfect terug in de eerste week en in de rit door het Centraal Massief, waar de jacht op ritsucces genadeloos werd gedwarsboomd door de mannen van Tadej Pogacar. Het zorgt voor een merkbaar gespannen sfeer in het peloton, want aan cadeautjes uitdelen doen ze dit jaar niet.

Hebberigheid van de Sloveense heerser wekt wrevel op

In de Sporza-Tourpodcast bespraken de analisten de tactiek van de ploeg in detail. Jan Bakelants ziet UAE de koers overbodig lamleggen. "Wat er zondag gebeurd is, de kloof naar de kopgroep op een minuut houden, daar maak je geen vrienden mee", stelt de oud-renner. Hij vindt dat de oppermachtige formatie die dertig aanvallers ook prima een kwartier voorsprong had kunnen geven.

Bakelants ziet een gevaarlijke arrogantie in deze aanpak. "Als je te hebberig wordt, begint dat anderen te frustreren. Ik zou wel eens willen zien hoe dat in het peloton wordt aanvaard." Presentator Christophe Vandegoor bekijkt het vanaf de andere kant. "Pogacar blijft de beste, dus wat boeit het hem of hij het peloton frustreert? Hij wint toch wanneer hij wil."

Waarom het verzet tegen de veelvraat van UAE uitblijft

Volgens de ongeschreven wetten van het wielrennen zou deze extreme dominantie vrij snel moeten leiden tot een pact onder de verliezers. José De Cauwer: "Op een gegeven moment komt er een soort van entente en is iedereen tegen je. En toch gaan ze achter elkaar beginnen te koersen en niet tegen hem", klinkt het gelaten.

De analyse van De Cauwer is accurater dan ooit. Nadat Pogacar weer eens onweerstaanbaar ten aanval trok, ontstond er een select groepje achtervolgers. In plaats van strak rond te draaien om de schade te beperken, zagen we wanhoopspogingen onderaan de slotklim. Het meest tragische en tegelijk hilarische hoogtepunt was de actie van Florian Lipowitz. De renner van Red Bull trok zo onbesuisd door dat hij nota bene zijn eigen ploegmaat Remco Evenepoel opblies.

Deze onbedoelde tactische blunder zorgde voor complete kortsluiting in de groep, waarna Jonas Vingegaard de zware prijs betaalde. De Deense kopman van Visma werd simpelweg als trekpaard gebruikt door de weigerachtige rest. Paul Seixas was daar na afloop eerlijk over door te stellen dat ze Vingegaard lekker lieten rijden, omdat de Deen toch het meeste te verliezen had. Het geeft de Sporza analisten gelijk: ze vechten elkaar liever lachend de tent uit voor een podiumplaats dan dat ze proberen de echte koning van de Tour de France te onttronen.