De Tour in de Vogezen: mijn persoonlijke tips voor jouw ideale fietstrip

Vrijdag en zaterdag zijn de Vogezen het decor van de Tour de France. De renners zwoegen over de bekende beklimmingen en als ik dat spektakel op televisie zie, wil ik het liefst direct in de auto stappen, met de fiets achterop.

De Vogezen vormen immers een prachtig en relatief dichtbij gelegen fietsparadijs voor ons als Nederlandse en Belgische wielrenners. Je kunt er serieuze hoogtemeters wegtrappen zonder de extreme reistijd naar de Alpen.

Het passeren van de Tourkaravaan is voor mij de perfecte aanleiding om mijn eigen tips eens met je te delen. Of je nu later deze zomer gaat of stiekem al droomt van volgend jaar, met deze routes ontwijk je de drukte en haal je alles uit je fietstrip.

Een slopende Vogezenklassieker vol bekende hoogtemeters

Als je net als ik je benen flink wil testen en de heroïek zoekt, raad ik mijn eigen klassieker aan. Ik tikte tijdens deze tocht ruim 110 kilometer aan en overwon bijna drieduizend hoogtemeters. Je begint met de Col de la Schlucht (begin vroeg, dan is het nog rustig op deze drukke col) en pakt daarna de loodzware combinatie van de Petit Ballon en de Platzerwasel mee - samen zijn ze zeker zo zwaar als een grote Alpencol.

Bij het bordje van de Platzerwasel klim je nog een stukje door en kom je op de fraaie Route des Crêtes. Bij skistation Le Markstein daal je lang en over een heerlijke weg af naar Wildenstein. Vervolgens halen de Col de Bramont en de Col de Grosse Pierre het laatste restje energie uit je benen.

Het is een fantastische dag op de fiets voor wie de bekende namen op zijn palmares wil bijschrijven. Iets inkorten? Je kunt bovenop de Route des Crêtes ook eerder afslaan en direct afdalen naar La Bresse, dan sla je de (vriendelijke) haarspelden van Col de Bramont over.

Een Strava-post van mijn eigen Vogezenklassieker

Heerlijk rustige fietsroutes richting het westen

Tijdens mijn fietstrips merkte ik dat toeristen massaal samenklonteren rondom de oostkant en de beroemde Route des Crêtes. Wil je de ronkende motoren en wielerfiles vermijden, dan raad ik je aan om het stuur juist richting Remiremont te gooien.

Ik vond aan deze westkant (buiten Remiremnt zelf uiteraard) schitterende, vrijwel verlaten wegen die prachtig door de bossen slingeren. De klimmetjes zijn hier misschien wat korter, maar ze doen absoluut pijn in de kuiten en het asfalt rolt heerlijk. Het is mijn ultieme tip voor renners die ongestoord hun eigen tempo willen rijden.

Mijn geïmproviseerde rit richting het westen op Strava

Afzien op de verrassend steile Col des Croix des Moinats

Als je in die westelijke hoek fietst, moet je zeker de beklimming van de Het profiel van de Col des Croix des Moinats vanuit Cornimont afvinken. Ik werd compleet verrast door deze relatief korte, maar bijzonder pittige klim over een smal weggetje. Tussen de bomen door heb je af en toe een prachtig uitzicht over de omliggende groene valleien.

Je fietst echt door de natuur en de stijgingspercentages schieten soms genadeloos de dubbele cijfers in. Omdat de helling ver weg ligt van de grote doorgaande routes, had ik de weg nagenoeg voor mezelf. Het is wat mij betreft een absolute verborgen parel in de regio.

Gérardmer als sfeervolle uitvalsbasis voor wielrenners

Na een lange dag stampen op de pedalen is een goede plek om bij te komen enorm belangrijk. Ik had Gérardmer als standplaats gekozen en dat beviel uitstekend. Dit levendige stadje aan het gelijknamige meer biedt volop gezelligheid en leuke horeca.

Je ploft er gemakkelijk neer op een terras voor een koud biertje of een flink bord pasta om te herstellen. Vanuit het centrum rol je de volgende dag bovendien direct weer de bergen in. Dat maakte het voor mij logistiek gezien de perfecte keuze.