Gratis watts: dit doet een bergvakantie met je vorm als je weer thuis bent

De profs in de Tour de France krijgen vanaf nu heel veel hoogtemeters voor de kiezen. Zelf zit je misschien ook net in de auto naar het zuiden met de racefiets op de trekhaak.

Eenmaal daar kom je er snel weer achter dat fietsen in de bergen een compleet andere discipline is dan een rondje rond de kerk. Je harkt, je zweet en je vraagt je halverwege de klim af waar je in vredesnaam aan begonnen bent. Maar wees gerust, al dat afzien is nergens beter voor. Het transformeert je namelijk tot een veel sterkere renner voor op het vlakke.

De fysiologische impact van hoogtemeters op je lichaam

Wanneer je urenlang op een col rijdt, lever je een constante inspanning net onder of op je omslagpunt. De ijlere lucht op grote hoogte dwingt je lichaam om efficiënter om te gaan met de schaarse zuurstof.

Je hart moet harder werken om zuurstofrijk bloed naar je brandende beenspieren te pompen. Door deze aanhoudende prikkel maakt je systeem extra rode bloedcellen aan. Zodra je weer op zeeniveau bent, profiteer je direct van een verhoogde zuurstofopname. Dat merk je aan alles wanneer je na je vakantie het gas opentrekt.

Meer power door stampen op een zwaar verzet

Klimmen betekent vaak dat je trapfrequentie dramatisch omlaag gaat. Zelfs met een pignon van dertig tandjes achterop ontkom je er op steile stroken niet aan om te harken met zestig omwentelingen per minuut.

Dit vraagt om pure kracht vanuit je benen, je core en je onderrug. Je spreekt spiervezels aan die je thuis, waar je soepel met negentig omwentelingen draait, nauwelijks activeert. Deze urenlange krachttraining op de fiets vertaalt zich later naar een veel groter vermogen. Je duwt plotseling een stuk makkelijker een grote versnelling rond tegen de harde Hollandse wind in.

Mentale hardheid tijdens het eenzame lijden

Fietsen in de bergen is niet alleen een fysieke beproeving, het is evengoed een loodzwaar mentaal gevecht tegen jezelf. Je fietst soms eindeloos in de volle zon, met stijgingspercentages die maar niet lijken af te vlakken en bochten die elkaar tergend langzaam opvolgen. Door niet op te geven en je eigen ritme te vinden, bouw je een enorme mentale weerbaarheid op.

Die hernieuwde grinta neem je mee terug naar huis. Als je lokaal een keer in de waaiers moet overleven, denk je terug aan die lijdensweg op de Mont Ventoux en besef je dat het altijd zwaarder kan.

Bochtentechniek en zelfvertrouwen in de afdaling

Naar boven fietsen is zwaar, maar veilig naar beneden gaan vereist opperste concentratie. Afdalingen in het hooggebergte zitten vol technische bochten, onoverzichtelijke stukken en wisselend wegdek. Je leert hierdoor noodgedwongen gedoseerd remmen, de juiste lijnen kiezen en je zwaartepunt vloeiend verleggen op je racefiets. Je fietsbeheersing gaat met enorme sprongen vooruit.

Dat nieuwverworven zelfvertrouwen helpt je enorm als je straks weer in een grote groep jaagt of scherpe bochten moet aansnijden in een lokaal criterium.

Genieten van de opgebouwde vorm op je thuisrondje

De allereerste ritjes na je bergvakantie voelen waarschijnlijk behoorlijk stroef aan door de opgebouwde vermoeidheid. Geef je lichaam daarom even de tijd om te herstellen van de opgedane spierschade. Na een paar dagen relatieve rust volgt de supercompensatie.

Je voelt dat je benen sterker zijn, je hartslag blijft opvallend lager bij een hoge snelheid en je ademhaling is veel rustiger. Je trapt letterlijk meer vermogen met aanzienlijk minder moeite. Dat is de ultieme, tastbare beloning voor al dat geploeter in het zadel.