Zelf in het zadel

Dode handen tijdens het klimmen voorkomen? Oud-prof zweert bij de 'skistok-houding'

Je bent halverwege een steile col en je vingers beginnen te tintelen. Oud-prof Tom Danielson heeft daar een geniale oplossing voor bedacht. Het voorkomt niet alleen ongemak, maar levert je ook extra macht bergop op.

André van den Ende
2 minuten
Tom Danielson
fietsen in de bergen
Wielertraining
wielrennen
Een close-up foto van de handen van een wielrenner die de bovenkant van de shifters verticaal vastpakken in de 'skistok-houding', met een wazige bergachtergrond.

Je bent halverwege een lange beklimming in de Alpen en je voelt de energie langzaam uit je benen trekken. Tot overmaat van ramp beginnen je vingers te tintelen en te voelen als een klomp ijs, ondanks de brandende zon.

Dode handen op de racefiets zijn een veelvoorkomende ergernis voor menig amateurwielrenner. Vaak ga je dan maar wat verzitten, wapper je even met je polsen en hoop je dat het gevoel snel terugkeert. Voormalig profrenner Tom Danielson heeft een even simpele als verrassende truc voor dit probleem gedeeld.

Een onorthodoxe greep op de shifters

Op zijn Instagram account deelt de Amerikaan een opvallende fietshouding om dit probleem te tackelen. In plaats van je handen op de traditionele manier over de remgrepen te leggen, adviseert hij om de bovenkant van de shifters in hun geheel vast te pakken. Je plaatst je handen feitelijk alsof je een set skistokken vasthoudt tijdens een wintersportvakantie.

Deze specifieke klimtechniek haalt de constante druk direct van de zenuwen in je handpalm af. Het resultaat is dat de bloedsomloop intact blijft en het tintelende gevoel simpelweg wegblijft.

Zeker wanneer je lange tijd in hetzelfde ritme bergop fietst, is het afwisselen van je handpositie cruciaal om ongemakken te voorkomen. De methode ziet er in eerste instantie misschien wat merkwaardig uit, maar de anatomische logica erachter is voor je lichaam ijzersterk.

Extra klimkracht uit schuine buikspieren

Het voorkomen van een verdoofd gevoel is natuurlijk al een flinke winst, maar de truc levert volgens Danielson nog een tweede groot voordeel op. Door je stuur in deze opmerkelijke houding vast te grijpen, verander je onbewust de postuur van je hele bovenlichaam. Je ellebogen buigen iets meer naar buiten en je rug trekt zich vanzelf rechter en strakker.

Hierdoor spreek je ineens hele andere spiergroepen aan dan je normaal doet op de fiets. Je haalt meer steun en stabiliteit uit je schouders en je schuine buikspieren, de zogeheten obliques.

Dit zorgt ervoor dat je meer macht op de pedalen kunt overbrengen zonder dat het je vermoeide benen extra zuurstof kost. Het is een extreem slimme manier om je lichaam efficiënter in te zetten op momenten dat het stijgingspercentage pijnlijk in de dubbele cijfers schiet.

Veiligheid boven alles op de racefiets

Hoe effectief deze fietshouding ook klinkt, het is wel cruciaal om je gezonde verstand te blijven gebruiken. De greep over de top van je shifters betekent logischerwijs dat je vingers niet direct bij de remhendels in de buurt zijn. Pas deze truc daarom uitsluitend toe op overzichtelijke, autoluwe en relatief eenzame beklimmingen waar je niet plotseling hoeft te remmen.

Zodra de weg weer naar beneden duikt of wanneer je in een drukke groep rijdt, moet je uiteraard razendsnel kunnen ingrijpen. Kies op die momenten altijd direct weer voor de vertrouwde houding met je vingers paraat bij de remmen. Maar voor dat ene zware en steile stuk naar de top is deze techniek absoluut het proberen waard.