Analyse | Het plan bestaat niet: dit is het enige dat Visma en Vingegaard kunnen doen tegen Pogacar

Het gonst volop over het grote masterplan van de Team Visma | Lease a Bike in de Tour de France. Analisten en commentatoren vragen zich dagelijks af wat de tactiek gaat zijn en CEO Richard Plugge gooide recent nog wat extra olie op het vuur door te bevestigen dat er inderdaad een aanvalsplan klaarligt. Maar zoals bij de meeste aanvalsplannen blijkt de praktijk een stuk weerbarstiger. Er is helemaal geen grootschalig complot of plan mogelijk tegen deze Tadej Pogacar of dit UAE Team Emirates-XRG. Visma kan eigenlijk alleen nog maar kan hopen op nivellering in de derde week.

Bekijk ook

Plugge daagt Pogacar uit: 'Verlies ingecalculeerd, maar we hebben een plan om te winnen' | Wieler Revue

Gele illusie uit een tijdperk van dominantie

Het rotsvaste geloof in een briljante tactiek stamt overduidelijk uit andere tijden in de Ronde van Frankrijk. We spreken hier over edities waarin de Nederlandse ploeg nog minstens op gelijke hoogte stond met de ploeg uit de Emiraten en de verhoudingen compleet anders lagen. Jonas Vingegaard was destijds simpelweg de betere pure klimmer. Die kaarten zijn nu volledig anders geschud, wat het vasthouden aan theorieën uit het verleden volstrekt nutteloos maakt.

Paniekreactie rondom Piganzoli toont wankelend fundament

Bovendien is de huidige formatie van Visma een zwakker dan de ploeg van de concurrent. Dat kwaliteitsverschil was er ook geweest als Wout van Aert er wél bij zou zijn. UAE is in de breedte superieur, met hardrijders die het peloton op domineren en de eigen klimmers tot diep in de finale uit de wind houden. Visma oogt daarentegen bleekjes, waarbij eigenlijk alleen Sepp Kuss en kopman Vingegaard hun verwachte vorm aantikken.

De opvallende selectie van Davide Piganzoli is wat dat betreft veelzeggend: na zijn fantastische Giro werd hij haastig ingevlogen als vervanger, maar van zo'n jonge jongen kun je zonder specifieke voorbereiding onmogelijk verwachten dat hij dat niveau herhaalt.

Sloveense veelvraat buigt vroege bergetappes naar zijn hand

Omdat een echt uitgewerkt plan dus niet eens mogelijk is, rest louter de wetenschap dat Vingegaard traditiegetrouw op zijn best is in het laatste deel van een grote ronde. Ook met al een grote ronde in de benen. Pogacar weet dat zelf ook dondersgoed en probeert daarom altijd zo vroeg mogelijk de koers hard te maken en een voorsprong te pakken. Daarbij kreeg hij dit jaar een parcours in de schoot geworpen dat met explosieve bergritten in het eerste deel uitermate geschikt is voor zijn slopende koersstijl.

Loodzware finale rond Alpe d'Huez moet de rollen omdraaien

Toch gloren er kleine sprankjes hoop voor het Nederlandse kamp richting de Alpen. Vingegaard krijgt straks een slotweek op maat gepresenteerd, met als absolute uitsmijter de loodzware twintigste etappe met voor de tweede keer finish op Alpe d'Huez. Deze beproeving is vele malen zwaarder dan de rit naar de Col de la Loze van vorig jaar, waar de enige échte poging om Pogacar te kraken mislukte.

Bovendien zijn de voortekenen voor een ommekeer zichtbaar. De klimknechten van UAE worden minder en Pogacar oogt steeds grauwer tijdens zijn inspanningen. Dat terwijl Vingegaard ondanks zijn merkwaardige tactiek in rit veertien wél fris oogde bergop.

Bidden voor een herhaling van de historische inzinking

De kans is dus best aannemelijk dat de verschillen straks vervagen en Vingegaard zijn concurrent in die bewuste laatste bergrit zowaar in het defensief dwingt. Het probleem is alleen dat de opgelopen achterstand tegen die tijd al dusdanig groot is, dat de eindwinst puur op eigen kracht buiten bereik ligt. Om het geel alsnog te heroveren is er geen masterplan nodig, maar een epische inzinking van Pogacar in de categorie 'I'm gone, I'm dead'. Daarom is spreken over een doordacht plan kolder: wat rest is louter ijdele hoop.