Remco Evenepoel trilt van emoties na zege op zware slotklim: 'Ik krijg zó veel kritiek dat ik dit niet kan'

De ontlading was gigantisch op de steile flanken van de Plateau de Solaison. Na een krankzinnige dag in de Alpen mocht Remco Evenepoel met de handen in de lucht over de streep komen. De Belgische renner bewees niet alleen zijn topvorm, maar rekende vooral definitief af met de twijfelaars die zijn klimkwaliteiten steevast belachelijk maakten. Terwijl hij puffend op adem kwam, vloeiden de woorden er vol opluchting uit. "Ik tril van emoties. Het was me een dag", begon de ritwinnaar zijn officiële reactie.

Bekijk ook

🎥 Pogacar geeft zege cadeau aan weergaloze Evenepoel op Plateau de Solaison: rampdag in de Tour door exit Vingegaard | Wieler Revue

Eindelijk winst in een loodzware bergetappe

Voor de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe was deze overwinning in de Tour de France een heuse mentale mijlpaal. Al jarenlang klinkt in de media de roep dat hij de langere, steile bergen in grote rondes simpelweg niet aankan. "Ik krijg zo veel kritiek dat ik geen steile beklimmingen kan doen. Dit voelt geweldig. Het betekent veel."

Dit was geen toevalstreffer vanuit een vroege vlucht, maar een klinkende overwinning in een direct gevecht met de allerbeste ronderenners van dit moment. "Winnen is moeilijk. Helemaal in zware Tourritten zoals deze, is het moeilijk om Tadej te verslaan", besefte de coureur maar al te goed. Hij kreeg de zege ogenschijnlijk cadeau van de gele trui, maar dat mag de pret niet drukken. "Dit is mijn eerste echte bergrit die ik win van de klassementsgroep. Het laat zien dat ik een stap heb gezet. Hopelijk kan ik het volhouden in de derde week."

Diep respect voor indrukwekkende Pogacar

De prestatie krijgt nog meer glans als je kijkt naar de man wiens wiel Evenepoel kilometerslang moest volgen. Tadej Pogacar trok ongekend hard door om zijn ploegmaat Isaac del Toro te helpen op de col. De Belg was verrassend genoeg de enige renner die in het zog van de Sloveen en de Mexicaan wist te blijven.

"Je moet begrijpen: je racet tegen de beste renner ooit. En hij doet een enorme klim om zijn ploegmaat Del Toro te helpen. Voor mij is het een grote stap voorwaarts dat ik dit tempo kan volgen. Het ging echt hard."

Kille realiteit na opgave grote concurrent

Naast de sportieve euforie kreeg de koersdag uiteraard een gitzwart randje door de crash van Jonas Vingegaard. De Deense ronderenner moest de strijd noodgedwongen en geblesseerd staken. Evenepoel toonde zich uiterst invoelend, maar legde en passant ook de meedogenloze realiteit van het leven als topsporter bloot.

"Het is heel slecht nieuws voor hem en de ploeg, maar ook voor de race", reageerde hij tot slot. "Dat wens je niemand toe. Maar daarna moet je ook opnieuw concentreren en voor het maximale gaan. Rijden voor de dagzege."