Elk voorjaar trekken de profs naar bekende plekken zoals de Teide of de Sierra Nevada. Sommige renners verblijven meerdere keren per jaar op hoogte. We nemen aan dat ze daar zitten om op een legale manier hun bloedwaarden te verbeteren. Meer rode bloedcellen betekent meer zuurstof en dat levert meer vermogen op. Volgens de Britse auteur James Witts is dat hele verhaal echter slechts een deel van de waarheid. In een interview met de Roadman Podcast over zijn nieuwe boek Dope deelt hij een theorie die de wielersport in een kwaad daglicht stelt.
Zuurstof happen op de vulkaan of een rookgordijn voor valsspelers
Witts stelt dat de sport minder schoon is dan we hopen. "Doping is niet verdwenen uit het profwielrennen. Het is wellicht alleen verplaatst naar 2.500 meter hoogte", begint hij zijn merkwaardige theorie. De schrijver introduceert hiervoor de term 'hoogte-alibi'. Hij claimt dat trainingskampen op grote hoogte de perfecte dekmantel vormen om onzichtbaar verboden middelen te blijven gebruiken.
Hoe het biologisch bloedpaspoort volgens de theorie faalt op grote hoogte
Het veelbesproken biologisch bloedpaspoort test niet direct op verboden substanties, maar monitort de waarden van een renner ten opzichte van zijn eigen normale basiswaarden. Wijk je te ver af, dan heb je een probleem met de dopingautoriteiten. De auteur snijdt hier volgens eigen zeggen een pijnpunt aan: "Wanneer een renner op hoogte is, verwacht het paspoort die afwijking. Stijgende bloedwaarden zijn immers precies wat hoogte hoort te veroorzaken."
De hoogtetrip als perfect excuus voor microdosering
Dit is exact het moment waarop renners de regels in hun eigen voordeel zouden buigen. "Je gaat op hoogtestage, gebruikt epo in microdoseringen en het paspoort leest de verandering in je bloed als een natuurlijke reactie op de hoogte", legt Witts uit. Het verblijf op de berg is volgens hem niet meer nodig om de bloedwaarden te laten stijgen, want de medicatie regelt dat al. "De hoogtestage is zo niet langer de voorbereiding. Het is het alibi", concludeert de auteur.
Thijs Zonneveld ontkracht de theorie rondom het hoogtekamp
Lang niet iedereen is onder de indruk van deze zogenaamde onthulling. Wielerjournalist Thijs Zonneveld reageerde snel op de boude beweringen en fileerde de theorie via sociale media. Volgens hem is het hele verhaal van de Britse schrijver veel te kort door de bocht. Hij stelt dat de auteur de werkelijke complexiteit van de moderne medische dopingcontroles voor het gemak even negeert.
"Is niks nieuws. Ja, natuurlijk kun je in theorie iets van ruimte creëren in je bloedpaspoort door op hoogte te gaan. Maar bij exogene epo valt wel je eigen aanmaak weg en dat zie je ook in je bloedpaspoort. Dat gebeurt niet bij hoogtestage."
Met de uitleg van Zonneveld in het achterhoofd lijkt het er sterk op dat de theorie van Witts vooral een geraffineerde marketingtruc is om zijn boek te verkopen, waarbij essentiële medische feiten onder het tapijt zijn geveegd.