Tour Ergernissen | Op de vuist voor twee droge Franse koekjes: de ultratrieste kermis op Alpe d’Huez

Tom Smith, frontman van de Britse band Editors, zingt in het nummer Smokers Outside The Hospital Door "The saddest thing I've ever seen are smokers outside the hospital door". Die fraaie zin kan na vrijdag de prullenbak in. Op Alpe d'Huez was het sowieso treurigheid troef voor de echte wielerfan, maar één filmpje sprong er voor mij uit.

Niet een filmpje waarin renners werden belaagd (of toegejuicht, zoals de daders misschien zelf zouden zeggen) door een horde dronken mafkezen die zichzelf en hun eigen alcoholgebruik belangrijker vinden dan het welzijn van de wielrenners waarvoor ze er zouden moeten staan - Einer Rubio moest erdoor opgeven.

Grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer

Laat ik het zo zeggen: in de 'normale' maatschappij is er terecht veel aandacht voor grensoverschrijdend gedrag, onder andere op de werkvloer, en die ietwat onorthodxe werkvloer was voor een groep van 161 wielrenners een lelijke weg naar skidorp Alpe d'Huez; ze kunnen zich vandaag allemaal melden bij de vertrouwenspersoon, Mathieu van der Poel in het bijzonder.

In het filmpje dat ik zag, doet niemand een renner kwaad. Het is een paar uur voor de renners passeerden gemaakt, tijdens de doortocht van de reclamekaravaan. Niets past beter bij de kermis van Alpe d'Huez dan die potsierlijke rijdende stoet vol plastic troep.

Op de vuist voor een madeleine

Dat klinkt zuurder dan ik het bedoel, want ik snap best dat het leuk is voor kinderen. Voor kinderen dus. Maar in het filmpje rijdt er een truck van het bedrijf St. Michel langs en krijgen twee volwassen mannen het flink aan de stok over een verpakkinkje dat op de weg wordt gegooid. Het wordt een even treurig als fascinerend handgemeen in een paar aktes.

Ik kende St. Michel niet, maar dacht dat ze dan misschien wel goud of zakjes met diamanten uitdeelden. Het bleken madeleines te zijn. Op de vuist voor twee droge Franse koekjes. The saddest thing I've ever seen, maar een mooie metafoor voor de verschrikkelijke kermis op Alpe d'Huez.

André van den Ende deelt tijdens de Tour de France zijn grootste ergernissen, over renners, commentatoren, Frankrijk, noem maar op.