Ex-Tourwinnaar Bjarne Riis over depressies en geldnood: 'Een mix van trots en spijt'

Dertig jaar geleden behaalde de inmiddels 62-jarige Deen de eindoverwinning in deze ronde en stelde hij de zege veilig voor Team Telekom, met ploeggenoot Jan Ullrich op de tweede plaats. Deze prestatie bleef het sportieve hoogtepunt van zijn loopbaan in de wielersport. De jaren die volgden kenmerkten zich door wisselende successen en tegenslagen, waaronder depressies en grote financiële problemen.

Gemengde gevoelens

Riis kijkt vandaag de dag met een dubbel gevoel terug op de zomer van 1996. In een interview met de Franse sportkrant L'Equipe spreekt hij over een combinatie van trots en spijt. Hij verklaart dat de ritzege, de gele trui en de nasleep daarvan grote invloed hebben gehad op zijn leven. "Het heeft me gemaakt tot de mens die ik vandaag ben, in het goede en het slechte."

De EPO-bekentenis

In 2007 bekende hij structureel gebruik van EPO in de periode van 1993 tot 1998. Dit plaatste zijn Tourzege in een ander daglicht, maar ondanks de bekentenis beschouwt hij zichzelf door de gelijke middelen in het peloton destijds als de terechte winnaar. "Natuurlijk ben ik er trots op dat ik de Tour heb gewonnen, ik was in dat jaar de sterkste. Van de doping zouden we allemaal spijt moeten hebben, iedereen die actief is in de wielersport."

Miljoenenverlies

Na het beëindigen van zijn actieve carrière in 1999 bleef hij in de sport werken als sportief directeur en teameigenaar. De verantwoordelijkheden leidden tot psychische klachten, versterkt door een fors financieel verlies. Een schandaal in 2009 rondom de sponsor IT Factory kostte hem in vier jaar tijd twintig miljoen euro, waaronder een groot deel van zijn persoonlijke vermogen. Dit verlies en de drang om het team te redden resulteerden in een depressie, waarna hij de ploeg in december 2013 noodgedwongen verkocht aan Oleg Tinkov.

Goede kant

"Ik stond vele jaren onder druk, dat was niet makkelijk. De beschuldigingen, dat alles. Op een gegeven moment is het gewoon genoeg en kan het lichaam niet meer. Ik viel in die depressie. Het heeft jaren geduurd, maar het is me gelukt om eruit te komen. Ik zou zeggen dat ik vandaag aan de goede kant sta."