🎥 Knettergek! Mathieu van der Poel lost Pogacar en blijft sprinters op miraculeuze wijze voor in Parijs

De Montmartre en de Champs-Élysées zijn dit jaar voor Mathieu van der Poel! De Nederlander reed een bizarre finale, waarin hij met Tadej Pogacar vocht om het peloton voor te blijven. In een ultieme poging in de laatste kilometer reed hij de gele trui uit het wiel en bleef hij de sprinters met één wiellengte voor. Een wonderlijk einde van de Tour de France 2026.

Geen champagne, wel een parade op de Champs-Élysées

Doordat de slotrit ingekort was, lag de start op de Champs-Élysées, waar twee rondjes extra werden gereden. Zodoende bleven er nog 89 kilometer koers over. Alhoewel, die twee lussen werden gebruikt als parade. Zonder champagne, maar met de bekende fotomomentjes.

Na twee rondjes werd er gekoerst en kwamen de inleidende beschietingen. Rasaanvaller Baptiste Veistroffer reed een tijdje voor het peloton uit, maar iedereen keek natuurlijk naar de eerste van drie keer Côte de la Butte Montmartre. Pas daar begon de koers echt.

Eerste keer Montmartre: Van der Poel en Pogacar knallen gaatje dicht

Op de eerste passage was het Mads Pedersen die een eerste pijl verschoot. De Deense groene truidrager zorgde voor gaten, maar Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar lieten direct hun goede benen zien. Ze knalden het gaatje naar de Deen alsof ze op de Oude Kwaremont bezig waren.

Hierna werden de gevolgen van het gewijzigde parcours duidelijk. Het rondje met de Montmartre was dit jaar anders, met meer afstand tot de meet en vooral lange brede wegen in de finale. Hierdoor kwamen groepjes sprinters snel weer aansluiten en hadden we na een volledig rondje met de kasseienklim weer een serieus peloton.

Tweede keer Montmartre: Van der Poel kan Pogacar volgen

Bij de tweede passage was het gele trui Pogacar die de lont in het kruitvat stak. De tweevoudig wereldkampioen versnelde op de Montmartre en alleen Van der Poel kon zijn wiel volgen. De twee gingen zó hard, dat ze bergop bijna uit de bocht vlogen. Ze kwamen samen boven, maar in de afzink kwamen Evenepoel en Pedersen aansluiten.

Olav Kooij was de vijfde man heuvelop, maar hij was niet mee. Zijn ploeg kreeg er echter vleugels door en nam in het peloton de controle in handen. Onder meer Daan Hoole, maar zelfs ook Paul Seixas zette zich op kop voor de Nederlandse sprinter. Op de Champs-Élysées kreeg Decathalon-CMA CGM het gaatje naar het leidende kwartet gedicht en konden we opnieuw beginnen.

Derde keer Montmartre: aanval Van der Poel, Pogacar op het tandvlees

Op de laatste passage duurde het lang voordat een versnelling kwam. Het was eerst Fred Wright die een gaatje sloeg, maar halverwege kwamen Pogacar en Van der Poel opzetten. Op het moment dat de gele trui de kop nam, ging de Nederlander erop en erover. Een typische Van der Poel versnelling vanuit de heupen volgde, en enkel Pogacar kon na veel piepen en kraken mee.

Ditmaal kwam er niemand aansluiten in de afzink, maar vormde zich een groepje van zes met Per Strand Hagens, Matteo Jorgenson, Jonas Abrahamsen, Jasper Stuyven, Ben healy en Matej Mohoric achter het duo. Daar weer achter het peloton, waar Seixas opnieuw op kop reed in dienst van Kooij. Een zenuwslopend secondespel volgde.

Aanval lijkt te stranden, maar dan perst Van der Poel er iets magisch uit

Het zestal werd op iets meer dan drie kilometer gegrepen, terwijl Van der Poel en Pogacar elkaar hadden gevonden. Het duo gaf het volle pond om vooruit te blijven, terwijl de mannen van Decathlon het gat seconde voor seconde dichtreed. Bij het ingaan van de voorlaatste kilometer was het iets minder dan tien seconden.

Het was bloedstollend spannend, maar het peloton leek dan toch op tijd te komen. Ploegen als NSN, Cofidis en Astana staken in de slotfase ook nog een mannetje bij, waarna Van der Poel onder de boog van de slotkilometer besloot te versnellen. Het was nodig om vooruit te blijven, maar het leek niet genoeg.

Totdat de Nederlander in de laatste rechte lijn nóg een versnelling in de benen had. Hij loste daarmee Pogacar en probeerde alsnog de sprintende meute voor te blijven. Een thriller van een finish, waarbij het dubbeltje de goede kant op viel voor MVDP. Sprinter en ploegmaat Jasper Philipsen stak zijn handen in de lucht, maar wees meteen naar de Nederlander. De droomzege voor Mathieu van der Poel was binnen!

Bekijk ook

Van der Poel gaat in Parijs dieper dan ooit: 'Het was hoofd naar beneden en gaan in de laatste 500 meter' | Wieler Revue

Uitslag 21e etappe Ronde van Frankrijk 2026

Philipsen kwam als de nummer twee over de streep, vóór Mads Pedersen. Olav Kooij werd uiteindelijk vijfde. Met Rick Pluimers op plek zeven eindigde er nóg een Nederlander in de top tien.

Geen tijdsmeting komt Del Toro (en Kooij) goed uit

Tadej Pogacar sleepte uiteraard de eindzege in de wacht. Vanwege het 'gevaarlijke parcours' stopte de tijdsmeting op de laatste passage van de finish vóór de Montmartre. Er waren dus geen verschillen meer in het algemeen klassement. Dat kwam Isaac del Toro goed uit, want vlak daarna reed hij lek.

Hij kon niet meer terugkeren in het peloton, maar dat maakte voor zijn derde plaats dus niets meer uit. Ook voor Olav Kooij was dit besluit een fijne. Paul Seixas hoefde zijn klassement nu niet meer te verdedigen en stelde zich volledig in dienst voor de Nederlandse sprinter.