Robert Gesink openhartig over overlijden van zijn vrouw Daisy: 'Een 'plek' waar ik thuis kan komen heb ik niet meer'

Gesink was onlangs voor het eerst te zien als analist namens de NOS. Bij de Tour de France gaf hij een aantal van de analyses net na de etappes. Hij probeert veel dingen aan te pakken, omdat het hem afleiding geeft, zo vertelt hij tegen Bahamontes. "Ik weet momenteel niet waar het met mijn leven heen gaat."

Gesink zet werk van Daisy voort

Zo heeft hij twee horecazaken, die van Daisy waren. "Deze koffiebar (in Andorra) runde Daisy met haar beste vriendin, Vivian, en ook de zaak in Girona, ook Hors Catégorie genaamd, maar meer een bistro dan koffiebar, was van Daisy. Dit was haar passie. Ik wil er in haar naam een succesverhaal van maken, samen met Vivian uiteraard. Maar anderzijds zorgt het ook voor onzekerheid, het is allemaal heel dubbel."

Gesink bleef achter met een dochter van 14 en een zoon van 11. "Ik ben trots op hoe we het momenteel doen, hoe we ons leven terug hebben opgepakt. Want dat heb ik echt moeten doen, die eerste maanden na Daisy’s dood."

Als renner deed hij letterlijk niets, aldus Gesink zelf. "Daisy zorgde dat de boel draaide. Na haar dood moest ik zelfs de kleinste, simpelste dingen leren. Hoe een schoolsysteem werkt, bijvoorbeeld. Of waar ik de kindjes van school moest afhalen, en hoe je een wasmachine aan moet zetten."

Bekijk ook

Sarah De Bie, de vrouw van Wout van Aert, omschrijft hoe overlijden vrouw Gesink er diep inhakte: 'Leerde me om meer te genieten' | Wieler Revue

Andorra prachtig, maar soms beklemmend

Inmiddels heeft Gesink iemand in dienst genomen om hem bij te staan. "Een oudere Argentijnse vrouw, die het huishouden doet en de kinderen van school haalt en naar naschoolse activiteiten brengt. Toen ik dat deed, zat ik drie uur per dag in de auto. Ik had nergens meer tijd voor. Nu probeer ik één dag per week niks te plannen en tijdens een lange fietstocht mijn hoofd leeg te maken en mijn batterijen weer op te laden."

Wonen doet Gesink nog in Andorra. Het is er prachtig, maar soms ervaart de ex-prof het als beklemmend. "Ik had met Andorra een thuis gevonden, samen met Daisy en de kinderen. Nu Daisy er niet meer is, heb ik nog drie plekken waar ik losse eindjes en een dak boven mijn hoofd heb – Nederland, Girona en Andorra – maar een ‘plek’ waar ik thuis kan komen heb ik niet meer."