Vingegaard was enorm gefrustreerd om kapitale fout in Tour-parcours: 'Pogacar kon 20 watt besparen in mijn wiel'

Het uitvallen van de Deense kopman was een bittere pil voor zijn ploeg. Toch liep de Tour de France al voor die noodlottige valpartij absoluut niet zoals gehoopt. De normaal zo nuchtere klimmer uitte in de ploegbus forse kritiek op het Tour-parcours, zo blijkt uit een onthullende documentaire van Team Visma | Lease a Bike. Hij was er heilig van overtuigd dat de organisatie de wedstrijd onbedoeld in de schoot van zijn grote Sloveense rivaal had geworpen.

Hoe de route van de Tour Pogacar in de kaart speelde

Vooraf leek het een nobel streven van de koersdirectie. Ze wilden gigantische tijdsverschillen inruilen voor een secondenspel door het etappeschema iets vlakker te maken. In de praktijk creëerden ze hiermee echter het ultieme speelveld voor de beste wielrenner ter wereld.

De zesde etappe vormt het ultieme bewijs van deze tactische misrekening. De loodzware Tourmalet werd gevolgd door een lange vallei en een makkelijke loper richting de finish. Op de top kon Pogacar zijn welbekende explosiviteit kwijt. Vervolgens bouwde hij op het vlakkere gedeelte op pure macht zijn voorsprong uit, precies zoals hij dat in de klassiekers doet.

Bekijk ook

Analyse | Pogacar kan er niets aan doen: Tourbaas heeft koerskennis van een doelpaal | Wieler Revue

Waarom de Deense klimmer gruwelt van dit type Tour-parcours

Een pure klimmer zoals de kopman van Visma | Lease a Bike heeft juist enorm veel baat bij lange en steile beklimmingen. De vlakke uitlopers bleken de doodsteek voor Vingegaard en de kans op spanning. En precies daar zat de frustratie bij de Deen.

Die frustratie uitte zich volledig na de veertiende etappe naar Le Markstein. Vingegaard probeerde zijn rivaal bergop te lossen, maar werd andermaal overvleugeld en verloor veel tijd op het plateau naar de finish. In de ploegbus spatte de wanhoop er na afloop vanaf. "Deze route is echt voor hem gemaakt", mopperde Vingegaard.

"Vandaag ook, er was niets wat ik aan kon doen. Hij is gewoon te explosief. Als ik het minder explosief probeer te maken, zitten er afdalingen in de beklimmingen. Dan kan ik niks doen. Het was niet steil genoeg. Hij kon twintig watt besparen in mijn wiel."

Waarom de routebouwers Vingegaard toch nog hoop gaven

In etappe vijftien vond de klimmer dan eindelijk een traditionele aankomst bergop. Op weg naar Plateau de Solaison kreeg hij eindelijk een parcours op maat voorgeschoteld. "Als je vandaag niks bespaart omdat het steiler is, dan zullen ze eraf vallen", voorspelde hij vol zelfvertrouwen tijdens de ochtendmeeting. "En ik voelde ook dat Pogacar niet comfortabel in mijn wiel zat op de steile stroken."

De tragische climax van een langverwacht strijdplan

Precies op het moment dat Visma | Lease a Bike de koers in een plooi wilde leggen op de steile flanken, ging het dramatisch mis. Vingegaard kwam zwaar ten val, brak zijn sleutelbeen en moest de strijd in tranen staken. In plaats van de Tour op zijn kop te zetten, moest hij toekijken vanuit zijn hotelkamer.

"De benen waren goed en iedereen was heel sterk", vertelde hij daar later gedesillusioneerd aan ploeggenoot Matteo Jorgenson. "Het is makkelijk te zeggen, maar ik denk dat ik had kunnen winnen, vandaag." Het bleef jammer genoeg bij theorie, waarna de organisatie haar gedroomde tweestrijd definitief in rook zag opgaan.