Materiaal

De dodelijke zomerfout: je fietshelm in een hete auto laten liggen verwoest alle bescherming

Na een heerlijke zomerrit gooi je de spullen in de kofferbak om op het terras te proosten. Door je fietshelm in die rijdende oven achter te laten, smelt je ongemerkt de schokdemping volledig weg.

André van den Ende
2 minuten
wielrennen
Fietshelm
verkeersveiligheid wielrenners
verkeersveiligheid
Een moderne racefietshelm ligt in de volle, brandende zomerzon op de achterbank van een afgesloten auto.

De zomer loopt op z'n einde en misschien heb jij tijdens de echt hete dagen je helm wel per ongeluk gesloopt, want ongetwijfeld ging de fiets wel een keer achterop de drager en belandden de bezwete wielerschoenen en fietshelm belanden achteloos op de achterbank of in de kofferbak van de afgesloten auto.

Terwijl jij in de schaduw geniet van een ijskoud drankje, loopt de temperatuur in de auto in de felle zon al snel op richting de zestig of zeventig graden. Voor de kwetsbare materialen van je peperdure fietshelm is deze extreme hitte een absoluut doodvonnis.

EPS-schuim smelt onzichtbaar weg bij extreme hitte

Een moderne fietshelm is een knap staaltje techniek, voornamelijk opgebouwd uit EPS-schuim, ofwel geëxpandeerd polystyreen. Dit materiaal zit vol met microscopisch kleine luchtbelletjes die ontworpen zijn om in elkaar te drukken en zo de enorme klap van een valpartij te absorberen.

Dit schuim is echter extreem gevoelig voor temperaturen boven de vijftig graden. In een snikhete auto smelten de wandjes van deze luchtbelletjes langzaam in elkaar. De schokdempende structuur verdwijnt volledig, zonder dat je daar aan de glimmende buitenkant van de helm ook maar iets van ziet.

Helm gedraagt zich als een harde steen bij een valpartij

Het grote gevaar van deze onzichtbare hitteschade openbaart zich pas op het moment dat het echt misgaat. Wanneer je met een gesmolten helm op je hoofd onverhoopt hard op het asfalt klapt, kan het schuim de energie simpelweg niet meer opnemen.

In plaats van in te deuken en je schedel zachtjes op te vangen, gedraagt het uitgeharde materiaal zich als een massieve steen. De volledige impact wordt één op één doorgegeven aan je hoofd, met levensgevaarlijk hersenletsel tot direct gevolg.

Lijmlagen en plastic pasvorm trekken volledig krom

Naast het EPS-schuim krijgt ook de rest van de helm een gigantische opdoffer van de zon. De dunne, aerodynamische plastic buitenschaal van de helm is vaak met industriële lijm aan het schuim bevestigd. Bij extreme hitte laat deze lijmlaag los, waardoor de schaal kan gaan bobbelen of loslaten.

Ook het plastic binnenwerk, waarmee je de helm strak om je hoofd draait via de draaiknop op je achterhoofd, vervormt snel in een hete auto. Je helm past plotseling voor geen meter meer en knelt pijnlijk op willekeurige plekken.

Behandel je helm als je huisdier

De oplossing is gelukkig ontzettend simpel en voorkomt dat je elke zomer een helm van tweehonderd euro moet weggooien. Behandel je fietshelm exact zoals je een huisdier zou behandelen: laat hem in de zomer nooit achter in een afgesloten auto.

Neem de helm gewoon mee naar het terras en leg hem onder je stoel in de schaduw. Moet hij toch in de auto blijven? Zorg dan op zijn minst dat hij in de kofferbak ligt, ver weg van direct zonlicht, en laat bij voorkeur de ramen op een klein kiertje staan voor ventilatie.

Vervang bij de minste twijfel direct je veiligheidsmateriaal

Heb je jouw helm per ongeluk toch een hele middag op het dashboard van de auto laten bakken? Neem dan absoluut geen enkel risico met je eigen veiligheid.

Zelfs als er aan de buitenkant geen putjes, scheuren of loslatende randjes te zien zijn, is de interne structuur van het schuim hoogstwaarschijnlijk aangetast. Schrijf hem af als een pijnlijke, dure les en investeer direct in een vers exemplaar voordat je weer op de racefiets stapt.