Asfalt-safari: hoe een groepje sportende vrouwen mijn avondrit verpestte

Wij wielrenners maken van alles mee onderweg: van verrassende bezienswaardigheden tot hachelijke verkeerssituaties en bijzondere ontmoetingen. In de rubriek 'Asfalt-safari' nemen we je mee in de avonturen van onze redactieleden, met deze week een onverwachte ontmoeting met een lokaal sportklasje dat de regels naar eigen hand zette.

Voor het eerst sinds lange tijd stapte ik na het eten weer eens op de fiets voor een avondrit. Het is misschien wel mijn favoriete moment van de dag om eropuit te trekken. De sfeer op straat is merkbaar rustiger en in de avondzon is de natuur op haar mooist. Ik koos voor een rondje via de Waalbrug in Nijmegen, in de wetenschap dat ik op de terugweg de wind lekker in de rug zou hebben. Alles wees op een heerlijk uurtje om het hoofd volledig leeg te maken.

Uitwijken voor actieve dames centraal op de weg

Bovenop de Waalbrug stuurde ik mijn racefiets richting de Lentse Warande. Via een kort knikje naar beneden draai je daar een moderne dijkweg op, compleet met paaltjes en bomen in de berm. Precies na dat onoverzichtelijke bochtje moest ik plots uitwijken. Midden op de weg stond een groepje sportende vrouwen in een perfecte cirkel opgesteld.

In het midden van de roedel stond een mannelijke personal coach driftig aanwijzingen te geven. Ze blokkeerden de volledige doorgang, alsof de openbare weg was afgehuurd voor hun privésessie. Ik stuurde mijn fiets via het voetpad om de fanatieke groep achterlangs te passeren.

Op zich helemaal geen probleem. Het is daar rustig en ik kon gemakkelijk passeren. Iedereen die sportief bezig is krijgt in mijn hoofd sowieso een lichte voorkeursbehandeling. Het is heel gezond dat mensen in beweging komen, al kun je je afvragen of het midden van de weg de meest logische locatie is voor burpees en knieheffingen.

Arrogante blik van de onschendbare overtreder

Terwijl ik de groep passeerde, wierp ik uiteraard een blik in hun richting. Niet agressief, maar meer met een uitstraling van 'besef wel eventjes dat jullie hier de doorgang blokkeren'. Drie deelnemers keken op dat moment terug. De eerste keek schuldbewust, de tweede leek vooral te vechten tegen de verzuring, maar de blik van de derde vrouw spande de kroon.

Ze keek me ronduit woedend aan. Haar ogen spoten vuur en haar gezicht sprak boekdelen. Ze was overduidelijk van mening dat ik geen enkel recht had om oordelend te kijken naar haar verheven sportsessie. Op dat moment voelde ik de irritatie door mijn lichaam gieren. Het rustgevende effect van mijn avondrit was onmiddellijk verdwenen.

Het is diezelfde stuitende arrogantie die ik onlangs zag bij de bazin van een loslopende hond. En langer gelden bij de man op de fatbike die vrolijk tegen het verkeer in reed. Mensen overtreden zelf bewust de regels, claimen alle ruimte en worden vervolgens boos op de fietser die er hinder van ondervindt. Mijn hoofd leegmaken zat er die avond helaas niet meer in.

Heb jij ook wat leuks, opvallends of bijzonders meegemaakt op de fiets? Kruip in de pen en mail je epistel naar redactie@wielerrevue.nl. Wie weet plaatsen we het als lezersinzending!