HomeNieuwsGiro d’Italia: Voorbeschouwing parkoers (Deel 1)

Giro d’Italia: Voorbeschouwing parkoers (Deel 1)

Welke etappes kleuren de eerste week van de Giro?

Vrijdag 5 mei start de 100ste editie van de Giro d’Italia. De organisatie koos ervoor alle provincies van haar eigen land te doorkruisen in de jubileum-Giro. Wat voor parkoers dat oplevert, bespreken we in drie delen. Met in deel 1 de eerste zeven etappes in het zuiden van Italië.

 Rit 1: Alghero-Olbia | 206 kilometer

De 100ste editie van de Giro en de organisatie van de Italiaanse ronde koos voor een memorabele startlocatie. Het eiland Sardinië mag voor het eerst sinds 2007 – tien jaar terug – het Grande Partenza van de Giro d’Italia organiseren.

In 2007 opende een ploegentijdrit tussen Caprera en La Maddalena het Italiaanse bal, waarin Liquigas de beste was. Enrico Gasparotto ging geheel tegen de ploegorders in als eerste over de streep. Dat de Italiaan, die later nog twee keer de Amstel Gold Race zou winnen, een jaar later bij een andere ploeg reed was dan ook geen wonder.

Gasparotto was de eerste drager van het roze op Sardinië in 2007.

De start op Sardinië is niet geheel toevallig. Giuseppe Garibaldi – de man naar wie de Garibaldi-gids (met alle wetenswaardigheden over de Giro d’Italia) is vernoemd – overleed in 1882 en beleefde zijn laatste levensjaren op Caprera. Na 1991 en 2007 volgt een derde Giro-start op Sardinië.

Alghero kreeg het Grande Partenza toegewezen. ‘Klein Barcelona’ is de bijnaam van Alghero, dat komt door overblijfselen van de Spaanse overheersing die tussen de 14de en 17de eeuw ook Sardinië beïnvloedde. Trekpleister van de stad is de Costa del Corallo, vol van grotten en koraalriffen.

Via drie beklimmingen, waarvan de laatste – naar San Pantaleo – op 20 kilometer van de streep ligt, trekken we naar Olbia. Vanuit Olbia is de afstand naar het Italiaanse vasteland met 200 kilometer het kleinst. Olbia heeft als bijnaam de ‘Poort van Sardinië’, duidend op de grote haven en haar vliegveld die een belangrijke toegang tot het eiland vormen.

Waarschijnlijk een sprint op de eerste dag.

De sprinters kunnen hun lol op, want dit wordt de eerste van drie opeenvolgende mogelijkheden om in een massasprint te winnen. De laatste drie kilometer zijn nog redelijk bochtig, dus wellicht dat de sprint nog wat ontregeld en chaotisch zal zijn.

 Rit 2: Olbia-Tortolì | 221 kilometer

Waar de eerste rit vrijwel geheel de kustlijn van Noord-Sardinië volgt, trekt de tweede etappe wat meer landinwaarts om vervolgens aan de kust weer uit te komen. Dat zorgt voor wat meer reliëf en wat meer uitdaging.

Gestart wordt in de finishplaats van de eerste etappe. Olbia doet de Italianen herinneren aan de rijke historie van de stad. De Heilige Put uit het bronzen tijdperk, de Punische Muren van ver voor Christus en de twee kerken (San Semplicio en San Paolo) zijn er enkele voorbeelden van.

Capo Bellavista, is dat geen bella vista?

Onderweg is Nuoro een plaats die uitgebreid aan bod zal komen. Nuoro is een prachtige plaats in de groene vallei van de Monte Ortobene: de berg van het goede fruit. Via de beklimming naar Nuoro en verderop de Genna Silana gaat het peloton zich ondanks alle hoogtemeters opmaken voor een tweede sprint.

Die vindt plaats in Tortolì. Dat verwelkomt voor het eerst in de geschiedenis van de stad de Italiaanse hoogmis. Met name de rotsachtige kuststroken nabij Tortolì zijn een grote toeristische trekpleister voor de regio, met name de Capo Bellavista (het goede uitzicht) en daaromheen liggende rotspartijen zijn met de rosé kleur adembenemend mooi.

Avonturiers of toch snelle mannen?

Na het overschrijden van het treinspoor in Tortolì en een scherpe bocht naar rechts volgt een koninklijke opbouw naar wat de tweede massasprint moet worden. Twee kilometer lang rechtdoor, met waarschijnlijk Giro-gewijs mooie beelden van een aanstormend peloton op de via Monsignor Virgilio. Sprinten maar!

 Rit 3: Tortolì-Cagliari | 148 kilometer

De Giro-organisatie heeft goed aan de renners gedacht op Sardinië. Was Olbia eerder aankomstlocatie en de dag erop plaats van start, datzelfde geldt voor Tortolì. De stad maakt dus optimaal gebruik van haar eerste keer Giro d’Italia.

Vlak, vlakker, vlakst. Later in de Giro gaat dat echt werkelijkheid worden, maar deze rit scharen we toch maar onder de categorie vlak. Naar het zuidwesten van Sardinië gaan we, richting Cagliari. De hoofdstad van het eiland mag natuurlijk niet ontbreken. De laatste vijftig kilometer worden volledig langs de kust afgelegd, waarbij de Capo Boi de enige hindernis van de dag vormt.

Het kleurrijke Cagliari verwelkomt de Giro.

Aankomstplaats is dus Cagliari. Giorgia Madras, de peettante van de 100ste Giro d’Italia, is afkomstig uit deze stad. De beste Sardijnse wielrenner is afwezig in de Giro, Fabio Aru is geblesseerd. Normaal had de renner van Astana kopman van zijn ploeg geweest.

De kasteelwijk van Cagliari – Castello hetend – is een van de meest bezochte plaatsen in de Sardijnse hoofdstad. Met name de kathedraal Santa Maria is een eyecatcher, net als het amfitheater. Bij de eerste Giro-start op Sardinië kwam de derde etappe eveneens aan in Cagliari. Mooie Mario Cipollini was destijds de snelste.

Zestien jaar later, in 2007, was opnieuw Cagliari aankomstplaats van de derde rit. Robert Förster kende op die dag het mooiste moment uit zijn carrière. De Giro zoekt tien jaar later naar een opvolger van de Duitser en doet dat opnieuw op de derde dag.

Typisch una tappa pianeggiante

Daarvoor heeft de organisatie goed werk gedaan. Op 4,5 kilometer van de finish ligt op een rotonde de laatste bocht van het parkoers, wanneer we rechtsaf draaien. De Viale Poetto en de Viale Diaz laten ons uitkomen op de Via Roma. Dat klinkt de sprinters bekend in de oren, iedere rappe man zal er dan ook op gebrand zijn hier de handen in de lucht te steken.

 Rit 4: Cefalù-Etna | 181 kilometer

Op maandag 8 mei staat dan al de eerste rustdag van de 100ste Giro d’Italia gepland. Dit om vanaf Sardinië alle transport genoeg tijd te geven plaats van bestemming Sicilië te vinden. De renners verblijven op 8 mei in de Siciliaanse hoofdstad Palermo en zullen genoeg tijd hebben om bijvoorbeeld het Teatro Massimo of het Politeama te bezoeken. Zij die al succesvol waren in de eerste drie etappes kunnen lekker uitwaaien op Mondello, een van de mooiste stranden ter wereld.

Op dinsdag gaat de Giro weer verder en de karavaan vertrekt uit Cefalù. Dat is een van de mooiste steden op het Zuid-Italiaanse eiland. Drie keer eerder was het gastheer van een etappestart in de Italiaanse drieweekse, voor de laatste maal in 2008. De tweede etappe kwam toen aan in Agrigento, waar de Cobra Riccardo Riccò zijn tegenstanders zijn gif toonde.

Riccò won in Agrigento zijn eerste van twee etappes in de Giro van 2008.

De Italiaan van Saunier Duval had deze etappe ook wel aangestipt, mocht hij nog deel uitmaken van het peloton. Finishen doen we namelijk op de vulkaan van Sicilië, de Etna. Net als in 2011, toen Alberto Contador won en het roze overnam van Pieter Weening, ligt de streep getrokken aan het Rifugio Sapienza.

Klimmen geblazen!

Onderweg wacht de kleine bergpas van de dode vrouw, de letterlijke vertaling van Portella Femmina Morta. Deze naam stamt af van een middeleeuwse overlevering die vertelt dat een dode vrouw werd gevonden op de berg. Het is met 32,8 kilometer de langste beklimming uit de Giro.

Het profiel van de klim naar Rifugio Sapienza.

De slotklim is 18 kilometer lang en 6,6% gemiddeld. De steilste strook van 12% volgt op net iets meer dan acht kilometer van de finish. In de laatste kilometer vlakt het wat af, maar daarvoor zullen de verschillen al gemaakt zijn. Wie er mee gaat doen om de Giro-zege is na de vierde etappe bekend. Maar wat vooral wereldkundig zal zijn is wie er niet mee gaat doen om de Giro-winst.

 Rit 5: Pedara-Messina | 159 kilometer

Heeft Vincenzo Nibali op eigen grondgebied een dag eerder de benen al eens kunnen testen bergop, in de vijfde rit volgt een hommage aan de Haai van de Straat van Messina. Op 10 mei stevenen we af op zijn stad, zijn Messina.

Nibali wil maar wat graag een derde Trofeo Senza Fine.

Dat doen we via de oostkust van Sicilië. Pedara, grenzend aan de havenstad Catania waar men zich tegenwoordig verheugt op Lega Pro-voetbal. Pedara is aan de oostkant van de Etna de voet van de vulkaan. Aan de voet won in 1989 Jean-Paul van Poppel een Giro-rit met aankomst in Catania, het leverde de Noord-Brabander meteen de roze trui op.

Vanuit Gaggi trekt men langs de Siciliaanse kust, via toeristenplaats Taormina en Roccalumera zetten we koers naar de aankomstplaats op de vijfde dag, Messina. Daar volgt een plaatselijke ronde van 6,3 kilometer, met aankomst op de Via Giuseppe Garibaldi. Opnieuw wordt een eerbetoon gebracht aan de Italiaan die de Giro-gids naar zich vernoemd kreeg.

Snelheidsduivels gezocht.

Messina was acht maal eerder aankomstplaats in de Giro d’Italia, onder andere in 1999. In dat jaar was Jeroen Blijlevens de beste sprinter in Noordoost-Sicilië. Het eerbetoon aan de laatste Giro-winnaar zal groot zijn, want de mogelijkheid voor Nibali om drie keer de ronde van zijn land te winnen is er een die de Italianen maar al te graag willen belichten.

 Rit 6: Reggio Calabria-Terme Luigiane | 217 kilometer

De zesde etappe in de Giro d’Italia brengt de renners eindelijk naar het vasteland. Na vijf etappes en een rustdag op de twee grote Italiaanse eilanden is het tijd voor een typisch Italiaanse rit. Vanuit Messina steken we de straat van hetzelfde Messina over om in Reggio Calabria aan te meren.

Die straat steken we niet over met de auto, al zal dat in de toekomst wel mogelijk zijn. Er zijn namelijk plannen goedgekeurd om een brug van Messina naar Reggio Calabria te bouwen, waarvan twee torens van 400 meter hoog het ijkpunt vormen. Zes rijbanen en twee treinsporen bieden de Sicilianen de mogelijkheid de oversteek te wagen naar het vasteland.

In Giro-termen staat Reggio Calabria bekend om de bizarre, maar spectaculaire avondproloog die het in 2005 decor bood. Kwam Mario Cipollini in zijn laatste Giro aan de start met een roze skinsuit, de Australiër Brett Lancaster – toen nog rijdend voor Ceramica Panaria-Navigare – boekte de veruit belangrijkste zege in zijn loopbaan in de proloog van een kilometer en 150 meter.

Tweemaal roze: Lancaster en het boegbeeld van het Italiaanse wielrennen.

Opnieuw maken we de hele etappe kennis met prachtige Italiaanse kustwegen. Aan de westkant van Calabrië verlaten we enkel de costa wanneer richting het vliegveld van Vibo Valentia een beklimming opdoemt.

De beklimming van San Miceli duidt de finale aan; daarin gaat het alleen maar op en af. En tenslotte weer op. De streep is getrokken in Terme Luigiane, na een aankomststrook van een kilometer en 900 meter aan 5,3%. Halverwege de slotkilometer volgt met 10% de zwaarste passage in het klimmetje naar de meet.

Een interessante finale.

We zoeken naar een opvolger voor Stefano Garzelli, die hier in 2003 de derde etappe won. Even om aan te geven dat sprinters hier ook ver kunnen komen: na Stefano Casagrande werd destijds Alessandro Petacchi derde. Het scheelde niet veel of Ale Jet had dat jaar niet negen, maar tien ritzeges geboekt.

 Rit 7: Castrovillari-Alberobello | 224 kilometer

Het slot van de eerste week wordt gevormd door de vijfde vlakke etappe in zeven dagen. De sprinters kunnen in hun handen wrijven met de Giro-organisatie. Hetzelfde geldt voor zij die van mooie uitzichten en camerabeelden houden, want daar zal de zevende etappe garant voor staan.

Startplaats in de zevende rit is Castrovillari. Dat ligt in het voorgeborchte van Cassano Allo Ionio, waar volgens de verhalen de kathedraal van de stad is gebouwd op resten van een tempel van Jupiter.

Alberobello: pittoresk en prachtig.

Onderweg brengen de renners een saluut aan de familie van Domenico Pozzovivo. De pocketklimmer van Policoro kan zijn naasten een hand schudden, wanneer we zijn thuisplaats passeren. Het is een van de vele dorpen die we langs de oostkust van de provincie Basilicata aandoen.

De fetisj voor rijden langs de kust houdt namelijk nog lang niet op voor de Giro-organisatie. Pas na ruim honderd kilometer gaan we weer het binnenland in, waar gelijk wat hoogtemeters in het parkoers sluipen. De beklimming naar Bosco delle Pianelle is de enige gecategoriseerde van de dag.

Koers wordt gezet richting Alberobello, een van de mooiste en meest tot de verbeelding sprekende steden van Italië. Alberobello staat bekend om haar trulli: huisjes in cirkelvorm met een puntdak. Het zijn die trulli die een van de meest tot de verbeelding sprekende renners een bijnaam gaf.

Il Trullo Volante, Leonardo Piepoli, zou allerminst zitten wachten op een Giro-aankomst in de stad waar zijn ouders vandaan komen. De Italiaanse klimmer hield niet van het nerveuze gedoe rond een massasprint, een die er normaal gesproken zeker volgt in Alberobello. De Via Indipendenza wordt aangesneden met een scherpe bocht naar rechts op dik 500 meter van de streep. Vanuit daar is het bekijken wie in deze sprookjesachtige omgeving zegeviert.

Een vijfde sprint loert.

De eerste week van de Giro d’Italia zit erop. Het tweede deel van de Giro gaat al wat meer schifting in het klassement opleveren. Dat gedeelte, daar blikken we morgen op vooruit. Tot dan!

 Foto’s: Giro d’Italia, Cor Vos, All Sardinia Holidays, Getty Images

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

Ellen van Dijk strandt op zes seconden van EK-goud: ‘Deze medaille krijgt geen mooi plekje, ofzo’

Het was een fikse teleurstelling voor Van Dijk, zo vertelde ze na afloop tegen...

Sporen van Tramadol aangetroffen in bloedtest Quintana, geschrapt uit Tour de France-uitslag

De UCI heeft in een persbericht gemeld dat er in twee bloedtests van Quintana...

5 tips voor in je Vuelta-pooltje

Steff Cras (Lotto Soudal) Wie de uitslagenlijst van Steff Cras erbij pakt, kan niet anders...

Merijn Zeeman over vorm Roglic: ‘Hij is nog niet verlost van pijn, maar hij wilde de uitdaging aangaan’

Toch vertelt performance manager Merijn Zeeman in De Telegraaf dat er nog de nodige...

Meer zoals dit

Ellen van Dijk strandt op zes seconden van EK-goud: ‘Deze medaille krijgt geen mooi plekje, ofzo’

Het was een fikse teleurstelling voor Van Dijk, zo vertelde ze na afloop tegen...

Sporen van Tramadol aangetroffen in bloedtest Quintana, geschrapt uit Tour de France-uitslag

De UCI heeft in een persbericht gemeld dat er in twee bloedtests van Quintana...

Merijn Zeeman over vorm Roglic: ‘Hij is nog niet verlost van pijn, maar hij wilde de uitdaging aangaan’

Toch vertelt performance manager Merijn Zeeman in De Telegraaf dat er nog de nodige...