Wieler Revue Jaaroverzicht 2016: van Down Under tot Doha (Deel 6)

Het wegseizoen van het kalenderjaar 2016 zit erop. Wieler Revue blikt graag met u terug, van januari tot oktober. Met nu de Koers naar de Zon, Parijs-Nice.

Het wielerseizoen kent met de Japan Cup een traditioneel einde van de belangrijke internationale koersen. De renners beginnen vanaf november aan hun opbouw naar het seizoen 2017. Maar hoe verliep alles in 2016? Als u alweer bent vergeten wie in de belangrijkste koersen schone schijn maakten, bent u bij Wieler Revue aan het juiste adres. Wij blikken met tekst en beeld terug op de belangrijkste wielerwedstrijden van 2016. Daarbij komen zowel de mannen als vrouwen genoeg in het spotlight te staan.

Vive la France

Het Vlaamse Openingsweekend is achter de rug. Een deel van het peloton zakt af naar Italië, een andere optie is Frankrijk. Parijs-Nice, om precies te zijn. Het werd een knotsgekke editie van de Koers naar de Zon, met veel verschillende weersomstandigheden. Het klassement zou normaal gesproken in vier etappes worden beslist. De proloog kon een eerste indruk geven hoe het ervoor stond met de klassementsrenners. De Mont Brouilly, La Madone d'Utelle en de bekende slotrit rond Nice zouden de rest van het werk doen.

In Conflans-Sainte-Honorine stond de proloog gepland. Zes kilometer over een redelijk heuvelachtig parkoers, voor 'proloogbegrippen'. Patrick Bevin had lang de snelste tijd in handen, met 7 minuten en 41 seconden. Twee renners gingen er nog onder. Eerst Michael Matthews, met 7'39" en daarna Tom Dumoulin. Maar de Nederlander kon maar een seconde van de tijd van Bevin af doen, waardoor Matthews met de zege aan de haal ging. En dat op zijn eerste koersdag van het jaar.

De tweede etappe was vooraf uitvoerig besproken. In de finale zou de organisatie van Parijs-Nice namelijk met een variant op de Strade Bianche komen. Tom Boonen was er bijvoorbeeld niet over te spreken. Uiteindelijk leidden de onverharde wegen niet tot veel afscheiding, daar alles in volle finale toch samenkwam. Edward Theuns probeerde de sprint nog te ontlopen, maar werd kort voor de streep gepakt. Arnaud Démare kwam in een chaotische sprint bovendrijven als winnaar.

[video mp4="https://cdn.pijper.io/source/wieler-revue/source/wielerrevue/2016/11/Summary-Stage-1-Condé-sur-Vesgre-Vendôme-–-Paris-Nice-2016.mp4"][/video]

Ophef: Bouhanni en sneeuw

De derde rit zou in het teken staan van de massasprint in Commentry. De etappe verliep zoals verwacht: een vroege vlucht die op tijd wordt teruggerekend en een massasprint op het einde. Daarin kwam Nacer Bouhanni vroeg op kop te liggen. Michael Matthews wilde hem langs links passeren, maar de Fransman deed de deur dicht. En niet op een normale manier. Bouhanni werd gedeclasseerd voor zijn gedrag.

[video mp4="https://cdn.pijper.io/source/wieler-revue/source/wielerrevue/2016/11/Paris-Nice-une-2e-étape-au-coude-à-coude.mp4"][/video]

Ook de vierde etappe zou niet onbesproken zijn. Onderweg naar de Mont Brouilly, een korte beklimming die het klassement om zou gooien, viel de sneeuw met bakken uit de hemel. Na 93 kilometer werd de organisatie gedwongen tot het annuleren van de etappe. Onder anderen Philippe Gilbert gaf onderweg ziek op. De ploegleiders klaagden dat de organisatie te laat had ingegrepen. "Ze wisten voor de etappe al dat er veel sneeuw lag onderweg", reageerden Steven de Jongh en Patrick Lefevere overeenstemmend.

Pas in de vijfde etappe zou er weer een winnaar uit de bus komen; in de massasprint was het Nacer Bouhanni die revanche kon nemen voor zijn declassering twee dagen eerder. De tegenstand stond niet op de foto.

Een dag later zou het peloton richting Salon-de-Provence trekken. Onderweg de 'Reus van de Provence': de Mont Ventoux. Tot Chalet Reynard weliswaar, maar toch. In de finale ging Alexey Lutsenko er even voor zitten. De Kazach reed naar overgebleven vluchter Antoine Duchesne toe en liet de Canadees snel achter. Het peloton kwam ruim te laat.

Driestrijd eindzege

Het leek af te stevenen op een trio dat voor de eindzege ging. Voorafgaand aan de koninginnenrit stond Geraint Thomas er het beste voor van de klassementsrenners. Zijn zesde plaats was beter dan die van Richie Porte (10de) en Alberto Contador (17de). Ook de Nederlanders Tom Dumoulin (3de) en Wilco Kelderman (12de) konden met een indrukwekkende prestatie nog kans maken op de eindwinst.

La Madone d'Utelle dus. Team Sky bepaalde het tempo in dienst van Thomas. Al vroeg op de beklimming viel het Tinkoff-duo Rafal Majka en Alberto Contador aan. Ze wilden de Sky Train ontregelen. Dat lukte echter niet. Na een nieuwe demarrage bleven alleen Sergio Henao, Richie Porte, Geraint Thomas en Ilnur Zakarin nog aanhaken. Dumoulin en Kelderman konden niet verrassen. Na een zinderend slot won Zakarin de etappe.

[video mp4="https://cdn.pijper.io/source/wieler-revue/source/wielerrevue/2016/11/Summary-Stage-6-Nice-La-Madone-dUtelle-–-Paris-Nice-2016.mp4"][/video]

Voor de slotrit had Contador vijftien seconden achterstand op Thomas. En zoals we van Contador gewend zijn: hij zou strijden om de zege. Vroeg in de etappe probeerde de Spanjaard Team Sky onder druk te zetten. Hij reed al gauw een minuut voorsprong bij elkaar en kreeg de hulp van twee ploeggenoten. Maar nog voor de Col d'Èze kon Sky de meubelen redden.

Op die laatste beklimming van Parijs-Nice werd het een grote strijd. Contador wist samen met Porte de Britse gele trui te lossen. Op de top van de Col d'Èze had het duo een halve minuut achterstand op koploper Tim Wellens. Dat gat werd in de afdaling gedicht. Wellens kon uiteindelijk de slotrit winnen, waar Thomas door goed werk van Sergio Henao de eindzege nog net kon grijpen.

Grind en vrouwen

In ons volgende deel gaan we met de vrouwen even naar Drenthe, maar ook naar Italië. De Strade Bianche, ook voor de mannen, plus de Tirreno-Adriatico liggen dan onder een vergrootglas.

Foto's: Cor Vos