Grote ronden Giro d'Italia

De Giro d'Italia maakt niet alle Italianen gelukkig

Bij de presentatie van de Giro afgelopen november is de kleine Italiaanse ploeg Neri in zijn nopjes. De tweede etappe rijdt in de finale langs de thuishaven van de ploeg in San Baronto, maar de ploeg wordt twee maanden later niet geselecteerd

Door: Redactie Wieler Revue Fotografie: Cor Vos Content: Ludo van Klooster
Giro d'Italia

door Ludo van Klooster 

Renners Velasco, Visconti en ploegleider Luca Scinto vertellen aan Wieler Revue hoe de ploeg het drama verwerkte. Bij de doorkomst van de Giro in de Toscaanse thuishaven San Baronto van de wielerploeg Neri is het nog dertien kilometer tot de finish in Fucecchio en daar woont de ploegleider van de ploeg Luca Scinto. In december gaat hij het parcours van de rit verkennen met zijn nieuwe nieuwe aanwinst Giovanni Visconti, drievoudig ex-kampioen van Italia. Visconti kent elke bocht van de klim en de afdaling in de finale, want de Siciliaan woont al sinds zijn vijftiende in San Baronto. „Het is een hele lastige Giro rit. 

„In de finale is de Castra klim die zeker voor schifting zal zorgen in het klassement. Het is een klim van meer dan vijf kilometer met een behoorlijk hellingspercentage. Moeilijk is dan ook de afdaling naar Vinci, waarna de klim naar San Baronto volgt, dat zal de benen doen breken. Er is geen herstel. Als je op de Cresta eraf vliegt zal je niet meer terug kunnen komen denk ik. Ook het laatste stuk van San Baronto tot de finish is niet gemakkelijk, een technische afdaling met heel wat bochten. Zware en lange etappe. De eerste week zul je er moeten staan in deze Giro, met San Luca op de eerste dag en dan een tweede dag als deze.” 

Eind januari slaat de bliksem in bij de ploeg Neri die op dat moment in Argentinië is geland voor de ronde van San Juan. De organisatie van de Giro d’Italia maakt de vier wildcards bekend en Neri is de enige Italiaanse Professional ploeg die niet wordt uitgenodigd. De bliksem slaat in als een bom. De jonge Simone Velasco is als Neri renner een van de lachtoffers. „Ik kon het niet geloven, ik was al vaak aan het denken aan die rit. De tweede etappe zal starten in Bologna waar ik geboren ben en waar ik me thuis voel. Mijn vrienden van de middelbare school, mijn leraren en ook een aantal professoren van de universiteit waar ik bewegingswetenschappen studeer, iedereen zou komen kijken. Zo’n kans komt er misschien nooit meer.” 

Ploegleider Luca Scinto herinnert zich nog de grafstemming in Argentinië op de dag dat de non selectie bekend werd. „Ik had al geruchten gehoord en de renners gewaarschuwd dat misschien enzovoorts, maar toen het echt bekend werd, tja. Ik moet het moreel van de renners hoog houden als hun voorman maar ik moest ook slikken natuurlijk. Ik weet nog dat de burgermeester me eerder vertelde dat we kandidaat waren als etappeplaats, hij heeft me uitgenodigd om er toch bij te zijn, maar ik kan dat echt niet opbrengen.” 

Scinto zal er niet bij zijn de zondag dat de Giro zijn woonplaats aandoet, Visconti evenmin, hij denkt aan een lange training die dag en wel in een andere richting dan waar de Giro etappe komt. Ploeggenoot Velasco lijkt de teleurstelling het best te hebben overwonen, heeft dit jaar al aangetoond strijdvaardig te zijn in verschillende wedstrijden en de openingswedstrijd van het Italiaanse seizoen in Lagueglia gewonnen. Zondag bij de Giro start zal hij naast zijn Bolognese vrienden staan om het Giro feest in de stad mee te maken. „ Met een goed seizoen moeten we het ongelijk van de organisatie aantonen en wat mezelf betreft hoop ik dat er ooit nog een tweede Giro kans komt en als het dan geen start in Bologna is, dan wellicht op Elba. Dat zou het maximum zijn, want daar heb ik tot mijn vijftiende bij mijn vader gewoond en van hem heb ik het wielrennen in mijn bloed en van hem heb ik het doorzettingsvermogen en het nooit opgeven zoals ik met de vlucht van 42 kilometer in Lagueglia heb getoond."