![etappe 15 giro etappe 15 giro](https://thumbor.pijper.io/eDe09OjvdgWJD1njxZRbc_tyncE=/728x410/left/top/filters:format(webp)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2024%2F05%2FqwUX1hK4Dz1dKJ1715676802.png)
Parkoers en wielergeschiedenis
De verrassing van de loodzware langste Giro rit met 5300 hoogtemeters zit wellicht in de laatste twee kilometer, waar de renners over een verhard stuk skipiste rijden.
Eerder hebben ze al de Lodrino, de colle San Zeno, de loodzware Mortirolo en de Foscagno in de benen alsook drie kilometer van de Eira-pas. De Mortirolo is vermaard maar ligt zeventig kilometer van de finish en de renners beklimmen bovendien de minder zware kant.
Op de voorlaatste klim, de Foscagno klimmen de renners vijftien kilometer tegen ruim zes procent gemiddelde helling. Na de korte afdaling volgt nog drie kilometer klimmen naar de Passo d’Eira plus het slotstuk over de skipiste, waar de weg 19 procent stijgt. In Livigno wonnen eerder Eddy Merckx (1972) en Ivan Parra (2005).
Op de fameuze Mortirolo-klim zijn Nederlandse successen te vermelden. In 2015 kwam Steven Kruijswijk er als eerste boven. Twee jaar terug was het Koen Bouwman. De Gelderlander verstevigde daarmee zijn eerste plaats in het bergklassement die hij een dag eerder had heroverd. Hij behield de bergtrui tot het Giro slot in Verona. Toen Bouwman als eerste de Mortirolo passeerde was de tweede verrassing dat talent Thymen Arensman als derde doorkwam op de top.
Historie en omgeving
Voor de bergrit van vandaag starten de renners aan de zuidwestkant van het Garda-meer, in Manerba. Naast het toerisme verdient de vertrekstad aan de productie van wijnen als de Chiaretto en de Rosso Superiore. De renners fietsen in de bestuursregio Lombardia.
Klimmers die van snel wapengekletter houden vallen direct aan op de eerste col naar Lodrino. Daarna kunnen ze van wapen wisselen in de Trompia vallei met de vuurwapenfabrieken van de beroemde Baretta. De renners richten vervolgens hun geweren, hun fietsen dus, noordwaarts en beklimmen de San Zeno.
Het zijn slechts inleidende beschietingen, want de renners bereiken via de noordpunt van het Iseo-meer en de Camonica vallei Edolo voor een spectaculaire finale. Die finale begint met de legendarische Mortirolo, die sinds 1990 al vijftien keer in de Giro is beklommen.
Na de Mortirolo rijden de renners dertig kilometer door de Valtellina (de Teglio vallei), laten Bormio rechts liggen en beklimmen de Foscagno-pas. Na de korte afdaling volgt de Eira-pas met de finish op een van de skipistes van Livigno, het paradijs voor hoogtestages. Favoriet Pogacar kent hier elke weg (zoals voorheen ook Annemiek van Vleuten).
Profiel van de etappe
![](https://thumbor.pijper.io/-_aVzkJoz3OGKZY_0kjin4G0368=/728x0/https%3A%2F%2Fstatic2.giroditalia.it%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F02%2F3cjDYXcC0VxSoBBTnmHE_270424-014546.jpg)
Profiel van de slotklim
![](https://thumbor.pijper.io/qQ9fV3SJ1kb1bd4Tp0-BbuDTuVA=/728x0/https%3A%2F%2Fstatic2.giroditalia.it%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F02%2FuHpt0ZB3e5ZbWQoL0eWU_280424-070017.jpg)
TV
Eurosport 1 zendt alle etappes van start tot finish uit. Onder het genot van het inmiddels vertrouwde Giro-stemgeluid van Jeroen Vanbelleghem en Karsten Kroon (in de vroege uurtjes soms een ander duo) zit je dus op ieder moment van de dag gebakken, maar de finish zal meestal zo tussen 17.00 uur en 17.30 uur zijn.
Direct na afloop van de etappe blikt Eurosport in Kop over kop terug op de etappe en vooruit op de etappes die nog komen gaan met interviews vanaf de finishlocatie.
- Cor Vos