HomePelotonpraatColumn | De Bezweterugstroopwafel, een genot dat de niet-fietser nooit zal ervaren

Column | De Bezweterugstroopwafel, een genot dat de niet-fietser nooit zal ervaren

Onze redacteur over een stroopwafelervaring die alleen is weggelegd voor wielrenners. Herkenbaar verhaal?

Zeg in het buitenland dat je uit Nederland komt en degene die tegenover je staat zal over klompen, kaas, wiet, Johan Cruijff of Marco van Basten beginnen. Sinds een tijdje is daar Max Verstappen bijgekomen en als je met een wielerliefhebber van doen hebt, zal ook de naam van Mathieu van der Poel wellicht nog vallen.

De kans dat iemand over stroopwafels begint, is in de loop der jaren ook groter geworden. De stroopwafel is – geheel terecht – aan een internationale opmars bezig. Niet vreemd, want de stroopwafel is de lekkerste wafel die er is.

En ik als fanatieke fietser kan het weten, want ik ken de stroopwafel zoals simpele zielen die niet in een strak pakje op een veel te dure fiets zitten hem nooit zullen kennen.

Dat soort mensen legt hun stroopwafel boven op een mok of kopje thee om ‘m wat zachter te laten worden en denken daarmee het grootste stroopwafelgenot denkbaar te pakken te hebben. Ik weet beter.

Tuurlijk, er is niks met zo’n door de theedampen opgewarmde wafel.

Maar die haalt het toch niet bij een door het menselijk lichaam zelf opgewarmde wafel: De Bezweterugstroopwafel. Juist, de wafel die je in een plastic zakje meeneemt in de achterzak van je shirtje voor de broodnodige energie onderweg.

Waar de door thee opgewarmde stroopwafel binnen een paar minuten wordt klaargestoomd voor consumptie – en daardoor té warm, té gesmolten en soms zelfs een beetje klef kan worden – daar gaat aan De Bezweterugstroopwafel een veel langere bereidingstijd vooraf. Het is slow cooking in optima forma.

En dat merk je. De wafel krijgt de perfecte textuur en temperatuur. De stroop en de twee wafels vinden elkaar in een perfecte symbiose. Bij de eerste hap van de wafel die nog nét het klein beetje bite heeft dat de warmetheestroopwafel ontbeert, voel je tijdens het naar binnen vloeien van de eerste golf stroop een orgastisch gevoel dat de niet-fietser nooit zal ervaren.

Die befaamde twee zinnetjes uit het boek De Renner van Tim Krabbé blijken nog maar weer eens zó waar te zijn, ook als het om stroopwafels gaat: “Niet-wielrenners. De leegheid van die levens schokt me.”

Beeld: iStock

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

Wout van Aert verbaast zichzelf, maar kon Van der Poel niet volgen: ‘Die versnelling was als vanouds’

De renner van Team Jumbo-Visma nam de kopstart in Antwerpen en reed bijna de...

Mathieu van der Poel na zege in Antwerpen: ‘Ik voelde me erg sterk, maar het zal nóg beter moeten’

In Boom was Van der Poel nog ten val gekomen met een pijnlijke knie...

Mathieu van der Poel ondervindt geen hinder van knie en schouder, zegeviert met overmacht in Antwerpen

Met smart werd uitgekeken naar de cross in Antwerpen, want voor een eerste keer...

Fem van Empel domineert in het zand van Antwerpen: ‘In het eerste deel lag mijn focus niet goed doordat ik koude handen had’

Op het zanderige parkoers in Antwerpen werd al snel duidelijk dat het wederom een...

Meer zoals dit

Wat Warren Barguil in de winter doet? Een loodzware bergtriatlon op 3000 meter hoogte (en bijna winnen)

De tijd dat wielrenners in de winter op een handdoekje aan het strand lagen...

Dit Instagram-account maakt de mooiste (en herkenbare) sarcastische wielergrappen

Wielrennen is natuurlijk serieuze topsport, maar het is ook vooral een eigen biotoop. Een...

Trek-Segafredo, UAE Team Emirates en Soudal-QuickStep stellen nieuwe truitjes voor

Het is elk jaar weer uitkijken naar de tricots waar de renners komend seizoen...