doDisplay('div-gpt-ad-WielerNL_below_menu_allpages');

Column | De magie van de mist

Onze redacteur kent magische krachten toe aan de mist. Hij haat het en hij houdt ervan...
doDisplay('div-gpt-ad-WielerNL_below_image_article');
@media (max-width: 679px){#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6c8bf img{#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6c8bf img{#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6c8bf img{#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6c8bf img{#fig-616af39b6c8bf img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}mist
doDisplay('div-gpt-ad-WielerNL_in-content_top_article');

Van alle zaken waar wielrenners mee te maken hebben, weersomstandigheden of anderzijds (de hongerklop bijvoorbeeld), vind ik mist het meest ongrijpbaar.

Ja, zelfs ongrijpbaarder dan een hongerklop, toch een der grootste mysteries uit het wielrennen: het ene moment zit je nog fluitend op je fietsje, het volgende moment zit je op de fiets om je moeder te schreeuwen - en cola, mars, nuts en alles wat ook maar voor handen is en enigszins eetbaar is.

Mist drijft je, op een heel andere manier, tot dezelfde wanhoop. Dat begint al bij het openen van de gordijnen als er in het na- of voorjaar een dag met mooi weer is voorspeld en jij er vroeg op uit wil voor een mooie lange tocht. Mist kan dan op niet mis te verstane wijze roet in het eten gooien.

De alternatieven zijn: a) wachten tot de mist is opgetrokken, maar daardoor je rit in moeten korten omdat je 's middags nog meer te doen hebt (koers kijken..) of b) door de mist rijden, met alle gevolgen van dien - niet gezien worden door andere weggebruikers en het heel koud hebben of te warm hebben als de mist is opgetrokken.

En toch heeft die mist ook iets magisch. Ik haat het, maar als ik op precies he goede moment vertrek en door net optrekkende mist rijd, is er niets mooiers dan dat.

Tekst gaat door onder de foto

@media (max-width: 680px){#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6d01f img{#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6d01f img{#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-616af39b6d01f img{#fig-616af39b6d01f img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
Koeien in de optrekkende mist, met de mistfabriek op de achtergrond.

De dauwdruppels nog op de koeienvachten, prikkeldraad en spinnenwebben. Vogels die plots onzichtbaar worden omdat ze wegvliegen in een nog achterbleven hardnekkige mist. Je eigen adem die door de kou een mistwolkje veroorzaakt. Een waterige zon hard zien werken om de laatste flarden weg te branden. En dat in vijf minuten voor je neus vanaf het zadel eerste rang voorgeschoteld zien krijgen.

Wie daar niet plotsklaps poëtisch en sentimenteel van wordt, heeft geen hart. Het enige probleem is dat de mist dus zo verdomde ongrijpbaar is en voor hetzelfde geld besluit een uurtje later op te trekken, en je dus je hele ritje als een soort schim, bibberend van de kou, je weg probeert te vinden in een spooklandschap.

Het zijn de magische krachten van de mist, en dat moeten we maar gewoon accepteren. You win some, you lose some, zoals je het wat minder poëtisch omschrijft.

doDisplay('div-gpt-ad-WielerNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws